Как я провёл этим летом

Jaar: 2010
Land: Rusland
Regie: Aleksei Popogrebsky
Score: ★★★★½
 

Het leek wel voorbestemd. In die ene krant die ik dit jaar las stond een artikel over Как я провёл этим летом (Kak ya provyol etim letom / How I Ended This Summer). Een Russische film over eenzaamheid en achterdocht boven de poolcirkel – daar moest ik heen. De film draaide in maar liefst twee Nederlandse steden, waaronder Groningen. Een combinatie met een bezoekje aan de expositie ‘Het onbekende Rusland’ in het Groninger Museum lag voor de hand.

Voorpret voor onze aanstaande trip naar Karelië, al die indrukken uit de verre uithoeken van Rusland. Koud zal het er wel zijn volgende maand, maar van mij mag het nog veel noordelijker. Zo ervoeren Eva en ik Как я провёл этим летом toch anders: Eva moest er niet aan denken, maar het lijkt mij geweldig maanden aan een stuk in het noorden van Siberië door te brengen.

Ja, er is aan mij vast een geweldige meteoroloog verloren gegaan. Want daar gaat deze film over. Twee meteorologen zitten met elkaar opgescheept op het eiland Archym in Chukotka. De Ruslandkenner zal hier misschien een belerend vingertje heffen omdat dit eiland helemaal niet bestaat, maar dat mag de pret geen moment drukken in het broeierige Как я провёл этим летом. Aan afgelegen weerstations geen gebrek in het uitgestrekte land – en aan onberekenbare binnenvetters vast evenmin.

 

De jonge Pasha heeft nogal veel schik in, of vooral naast zijn werk op Archym. Met van olievat naar olievat springen, muziek luisteren en schietspelletjes op de computer zijn de lange zomerdagen best door te komen. Met de oudere en weinig spraakzame Sergei heeft hij niets, totaal niets gemeen. Het levert ongemakkelijke situaties op en dat het een keer mis moet gaan op een eiland waarheen bevoorradingsschepen minstens vijf dagen onderweg zijn, staat als een paal boven het pakijs.

Wanneer Pasha via de radioverbinding met het vasteland bepaalde informatie binnenkrijgt, houdt hij deze uit angst voor diens reactie achter voor Sergei. Dat komt de spanning in de film ten goede, maar de onderlinge relatie tussen de mannen wat minder. We weten het al uit The Thing, The Shining en 30 Days of Night: als je vastzit in de sneeuw en ze hebben het op je leven voorzien, dan is de kou de minste van je problemen. Zeker in arctisch Rusland, waar stralingswarmte nooit ver weg is.

Te koud voor de meeste Russen
Santo vs. las lobas

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*