Frank en Joost hadden een overeenkomst gesloten over de verdeling van hun bagage. Tijdens de eerste helft van onze tocht door het Rarău-gebergte (een slecht omen – de naam betekende zoveel als ’slechte, kwaadwillende’ bergen) zou Frank de tent dragen; daarna zou de rugzak van Joost wat zwaarder zijn. Joost had dus netjes bedongen dat [...]

Zoals ik vorig jaar al vertelde heeft Roemenië een keur aan bezienswaardigheden te bieden en één ervan is Humor. Laat ik nou net daarover geen grappige one-liner kunnen verzinnen. Het leek er trouwens op dat de Roemenen toch iets anders onder humor verstaan dan wij en dat begon al met de treinreis. Hoewel het spoorwegennet [...]

Een dag van bloemetjes, hagedissen en meten of bruggen wel waterpas waren later (iemand moet het toch doen) hielden we Sighişoara en omgeving voor gezien. Baile Tusnad, met zo’n 2000 inwoners een van de kleinste plaatsen in Roemenië met stadsrechten, leek ons een ideaal vervolg van de vakantie. Dat we hier Europa’s enige vulkanische bergmeer [...]

Turda had geen station. Tureni had geen station. Câmpia Turzi had wel een station. Maar geen dorp. De grote spoorlijn van Cluj naar Târgu Mures liet het toch niet kleine Turda (58.000 inwoners) links liggen en passeerde op negen kilometer afstand. Per bus bereikten we het midden in een vlakte opgetrokken station van Câmpia Turzi. [...]

De omgeving van Cluj is spectaculair: twintig kilometer ten zuiden van de stad liggen de Tureni gorges, en zo’n zes tot acht kilometer daar weer ten zuiden van de grote broer van deze kloof, de Cheile Turzii. Een kloof van zo’n drie kilometer lang, ingesloten door rotswanden die 300 meter steil omhoog rijzen. Als er [...]

Arad – we waren terug in Roemenië. En deze keer waren we thuis. Ik herinnerde me nog exact hoe we de camping van vorig jaar konden bereiken. Onderweg pauzeerden we voor onze eerste aankoop van belang in het land – een fles Frutti Fresh. In mijn herinnering vond iedereen het heerlijk, maar toegegeven, mijn herinneringen [...]

Het was niet moeilijk onze vrienden te overtuigen samen met ons terug te keren naar Roemenië. De door Eva en mij vertelde verhalen over het land waar schaarsgeklede dames voor gouden palmen dansten en zorgden dat je nimmer zonder bier in de door hen met reusachtige waaiers toegewuifde koelte hoefde te vertoeven (Eva’s versie verschilde [...]