Tsja, eenmaal helemaal alleen was ik een makkelijke prooi voor de laatste loodjes. Die lagen waarschijnlijk al een tijdje op de loer en toen ze merkten dat er maandag niemand bij me was sloegen ze toe. Het regende hier van maandag tot zaterdag – zes verzopen dagen. Tot en met donderdag heb ik nog halve [...]

Zaterdagochtend ging de wekker al om vijf uur, gaf ik Eva een kusje en hadden we het beste van de dag alweer gehad. Ik reisde mee tot Predeal, waar ik afscheid moest nemen van Rineke en Eva, iets wat me na een maand samen toch moeilijker viel dan verwacht. Op mijn nu ineens erg lege [...]

Dinsdag gingen we wandelen in het Bucegi-gebergte (ja, ik kan er ook niks aan doen dat het nu langzaam aan meer een standaard vakantieverslagje aan het worden is dan de spannende verhalen die jullie van me gewend zijn; hier komt trouwens overmorgen verandering in), waar Eva en Rineke een paar zigeuners graag veel te veel [...]

Aan alles komt een eind; zo ook aan de nacht van vrijdag op zaterdag. Daarom zijn we maar opgestaan om nou eens in detail uit te zoeken hoe of dat het zat met de kamer voor de familie Smets. Laat het mij maar regelen en maak kans op extra Fiepke-geluk, was de moraal die we [...]

Wel humor dat het hotel in Drobeta-Turnu Severin helemaal leeg stond en we door enorme zalen werden geleid om ergens achteraf in een klein zaaltje naast drie politiemannen (die al aan het bier zaten) te ontbijten. Drobeta-Turnu Severin (gaan we weer), gebouwd op de plaats van een Romeins fort van om en nabij de eerste [...]