Stiekem had ik gehoopt op besodemieterde science fiction als Zardoz, maar Sean Connery liet zich wijselijk niet twee maal strikken voor dergelijke nonsens. Hoewel, met zijn outfit uit Outland zou hij eveneens hoge ogen gooien in de gemiddelde gay bar, want het felrode sm pakje is nu ingeruild voor een degelijk politieuniform. Het is moeilijk te bepalen of het ontbreken van de weinig verhullende kleding of de zwevende, stenen hoofden uit Zardoz nu het grootste gemis is.

Outland vergt wat minder van ons inlevingsvermogen: mijnwerkers die van drank en hoeren houden, verdorven managers en als er geschoten wordt is het met normale geweren. We hoeven er zelfs ons zonnestelsel niet voor uit, want Sean Connery’s Marshall O’Niel is de sterke arm der wet op Jupiters maan Io.

Je moet er maar zin in hebben – een jaar lang in deze negorij op een jaar ingevroren vliegen van onze fraaie planeet. O’Niels vrouw heeft het er na twee weken al gezien en gaat ervandoor. Spoiler: Sean Connery heeft gelukkig niet heel veel langer nodig dan dat om het grote mysterie dat de levens van tal van mijnwerkers eist op te lossen.

 

Ze vallen namelijk bij bosjes, daar op Io. En omdat Outland zo heerlijk laagdrempelig is voor ons inlevingsvermogen zijn de boosdoeners nu eens geen monsterlijke aliens. Nee, de slachtoffers worden gewoon gillend gek, zo ver van de aarde. Twaalf maanden zonder frisse lucht, zonder een boom te zien en met een bar waar telkens dezelfde cd op repeat lijkt te staan. Geef ze eens ongelijk.

Dat doet O’Niel, die vermoedt dat hier meer aan de hand is. Geholpen door futuristische technische snufjes zoals daar zijn beveiligingscamera’s en computers met hele kleine schermpjes werkt de politieagent zichzelf, maar ook de boeven, steeds verder in de nesten. Retro sf die weliswaar niet langer echt up to date oogt, maar met nog altijd voldoende vaart in het verhaal.

Score: