27 Missing Kisses

Jaar: 2000
Land: Duitsland/Georgië/Verenigd Koninkrijk/Frankrijk
Regie: Nina Dzhordzhadze
Score: ★★☆☆☆
 

Af en toe is het goed eens stil te staan bij je vooroordelen. Waarom denk ik er ook alweer zo over – en zouden mijn stellige meningen niet wat genuanceerder mogen? “Neen,” mag ik welhaast vloekend uitspuwen waar het romantische komedies betreft. Na het zien van 27 Missing Kisses weet ik weer waarom ik dit soort films in een eerdere recensie tot het laagste der lage genres rekende. Het is om onpasselijk van te worden.

Komt bij dat het onsamenhangende 27 Missing Kisses naast een puberromance ook met weinig overtuiging een Balkanklucht in de stijl van de betere Kusturica’s probeert te zijn. Schepen die over land worden voortgetrokken, varkens die in het bos worden afgeschoten en een piemel die opzwelt tot zeppelinformaat. Zoals gezegd allemaal weinig overtuigend en al helemaal niet grappig.

Oh ja, er is ook seks. Dzhordzhadze doet voorkomen dat gans Georgië slechts aan oorlog maken en geslachtsgemeenschap kan denken. Wat niet waar is. Ik ben er geweest en er zijn ook Georgiërs die graag over rugby praten. In 27 Missing Kisses pleegt iedereen overspel met iedereen, ongeacht uiterlijk of leeftijd. Gezellig met het hele dorp naar Emanuelle en de dame naast je onzedelijk betasten.

 

Een dergelijk gebrek aan zeden en moraal kan leuk uitpakken, maar de enige borsten die we te zien krijgen zijn erg klein of van minderjarigen. Dat de 14-jarige Sibylla een volwassen man het hoofd op hol probeert te brengen wordt niet door iedereen gewaardeerd. Gelukkig heeft elke Georgiër een jachtgeweer in huis, dus akkefietjes zijn gauw opgelost. “Denk je wel goed na voor je schiet?” krijgt de op Sibylla verliefde puber nog als goede raad mee.

Obscure Oost-Europese films zijn dus niet altijd geweldig. Ik voelde me ook een beetje bekocht toen ik erachter kwam dat 27 Missing Kisses slechts voor een klein deel in Georgië was opgenomen. Veel scènes zijn op locatie in Griekenland in Klitoria gefilmd. Een leuke plaatsnaam – dat dan weer wel. Enfin, ik heb nog een Georgische film liggen. Met hopelijk meer van de Kaukasus en meer chacha.

Zonbi jieitai
Escape from New York

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*