33. dan

Jaar: 2008
Land: Servië
Regie: Andrej Boka
Score: ★★★★☆
 

Waarom draaide een film als 33. dan (33rd Day) op het BUTFF (B-movie, underground & trash filmfestival) in Breda? Dit was geen zieke horrorfilm of erotische pulp. Hooguit had de noemer ‘underground’ wat met de Servische film van doen. Films uit deze contreien halen het zelden tot nooit tot de naburige bioscopen in Meppel en Hoogeveen. Al zeker niet als ze op de minuut af een uur duren.

Toch is 33. dan zo’n bioscooproulement best waard. Er zijn beduidend slechtere Balkankluchten gemaakt die op handen werden gedragen. En hoewel de film in eerste instantie horrorachtige taferelen in petto lijkt te hebben, is het toch echt een klucht. In de kroeg wordt gevochten, de imbeciele Zivica benadert een koe van achteren en de buurman slaapt zijn roes uit bovenop de schutting.

33. dan lijkt dus als griezelfilm van start te gaan. Anamarija oogt alsof ze al weken aan slaapgebrek leidt wanneer ze met een met zweet bedekt voorhoofd beschrijft hoe de vork in de steel zit. Volgens bijgeloof beseffen recent overledenen vaak pas na veertig dagen dat ze zijn gestorven. Tot die tijd doolt hun ziel onder de levenden, met alle onpraktische gevolgen van dien.

 

Anamarija is ervan overtuigd dat de geest van wijlen haar man het huis terroriseert. Opstandige puber Radmila en haar geestelijk gehandicapte oudere broer Zivica krijgen hier weinig van mee. Radmila heeft het te druk met haar vriendje Denis (“Denis?! Wat is dat nou weer voor naam?” steekt moeder haar ongenoegen duidelijk niet onder stoelen of banken; ze zou er beter aan doen een orthodox-christelijke man te zoeken). Zivica krijgt nergens veel van mee en gehoorzaamt de ijzeren hand waarmee zijn moeder het huishouden bestiert.

Het klinkt allemaal weinig opzienbarend, maar dankzij de overtuiging waarmee Mihajlo Stajic zijn rol als Zivica speelt staat 33. dan als een huis. Zivica heeft nog het meeste weg van Mr. Bean als hij zogenaamd onopvallend door het Servische dorp huppelt of slechts gekleed in krappe zwembroek door het huis sluipt. Een Crna mačka, beli mačor is het niet, maar deze film had wel meer bekijks verdiend dat de zes bezoekers die nu in de zaal zaten.

Maskhead
Da man da raíña vermella

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*