Á köldum klaka

Jaar: 1995
Land: Verenigde Staten van Amerika/Japan/IJsland/Denemarken/Duitsland
Regie: Friðrik Þór Friðriksson
Score: ★★½☆☆
 

Kennen jullie die Japanner die op Groenland is gaan wonen? Vroeger, toen we nog een televisie hadden, zag ik eens een documentaire over een man die Tokyo wat aan de drukke kant vond en een beetje kou niet erg. Met behulp van een zelf geknutseld vangnet ving hij overheerlijke papegaaiduikers. Toen Ja n een film over een op IJsland ronddolende Japanner aanraadde was mijn nieuwsgierigheid gewekt.

Hirata reist in Á köldum klaka (Cold Fever) niet geheel vrijwillig naar koude streken. Liever was hij gaan golfen op Hawaii, maar om de geesten van zijn op IJsland overleden ouders rust te geven moet hij daar een traditioneel ritueel uitvoeren. Hirata vindt IJsland maar een raar land, een land waar altijd wel ergens over te mopperen valt.

Dat is meteen een manco aan Á köldum klaka: het is lastig sympathie op te brengen v oor een Japanner die liever zeurt dat het koud is dan fluitend een iglo te bouwen. De stugge Hirata zit ook liever in zijn eentje met een drankje aan de bar dan het gesprek aan te gaan met de rare IJslanders. Misschien is het veel gevraagd van de egoïstische Hirata om in een omgeving als deze te ontdooien, maar nu laat het de kijker koud wanneer hij autopech krijgt of er een geweer op hem gericht wordt.

 

In de winter een rivier bezoeken in een afgelegen deel van IJsland: het lijkt een goed idee, maar in de praktijk is er heel wat brennivín nodig om ook maar in de buurt te komen. Het levert wel mooie beelden op van het noordse landschap. Bevroren wegen, de onstuimige zee en besneeuwde bergen – als reclamespotje voor IJsland is Á köldum klaka een stuk beter geslaagd dan als film.

Daar helpt de onbegrijpelijke lokale bevolking ook bij. Een taxichauffeur pauzeert onderweg om in een kerststalletje te kunnen figureren, een oude man bekent zijn voorliefde voor ballen en dronken IJslandse cowboys zingen een droevig lied. Alleen de beloofde IJslandse schonen ontbreken. Hirata weigert zich te laten betoveren door zowel de natuurpracht als al het absurde. Net zoals Á köldum klaka mij niet weet te betoveren, want ondanks enkele goede ideeën weet de film je geen moment echt te raken.

Knightriders
Odd Thomas

3 Comments

  1. Die vraag beantwoord ik graag tweeledig:

    Ja, dat kan ik.
    Nee, daar ga ik niet aan beginnen. Ik post alleen in schriften die ik kan lezen.

    Mocht je me daarentegen kunnen vertellen hoe ik in runen kan posten dan ben ik geïnteresseerd.

  2. Een algemene vraag:

    Zou je de filmtitels allemaal in de originele spelling kunnen zetten, niet alleen de Russische en westerse?

    bijvoorbeeld
    친절한 금자씨
    Chinjeolhan geumjassi
    lady vengeance

    大日本人
    Dai Nihon jin
    Big Man Japan

    極道恐怖大劇場 牛頭 GOZU

    カタクリ家の幸福
    katakuri’s

    アヒルと鴨のコインロッカー
    Ahiru to kamo no koinrokka,
    The Foreign Duck, the Native Duck and God in a Coin Locker

    Kun je tegelijk zien of je browser goed afgesteld staat.

    Groet, Jan

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*