Adam Chaplin

Jaar: 2011
Land: Italië
Regie: Emanuele De Santi
Score: ★★★★☆
 

Voor de derde keer kwamen we een kwartier te laat aanzetten voor een film op het B Movie, Underground & Trash Filmfestival. Voor het eerst was het een gemis. Extreme Jukebox was prima te volgen ongeacht moment van binnenkomst en Sêrâ-fuku mokushiroku (Schoolgirl Apocalyse) wist ons niet te bekoren, maar Adam Chaplin was anders. Driewerf hoera voor extreem geweld!

Een vluchtige blik op de titels van wat er op dit tijdstip op het programma stond leek het nog even lastig te maken: Adam Chaplin had concurrentie van La Vie Sexuelle des Belges, Bloodsucking Freaks en Nick the Geek. De trailer wist me snel te overtuigen. Hier werden weinig woorden vuil gemaakt aan plot en karakterontwikkeling. Bloed moest er vloeien, met hectoliters tegelijk.

Adam Chaplin, gespeeld door regisseur Emanuele De Santi, ziet het even niet meer zitten. Hij had zijn vrouw beloofd er altijd voor haar te zijn, zelfs als een apocalyptische storm de aarde naar de tyfus zou helpen. Toen puntje bij paaltje kwam en een mismaakte gek haar in brand stak was Adam echter in geen velden of wegen te bekennen. En dat zit hem dwars.

 

Adam ziet geen andere uitweg dan een pact met een demon aan te gaan. Een eveneens mismaakte, bleke kabouter die zich achter zijn brede schouders verstopt. Want brede schouders heeft De Santi en iedereen mag het zien. Liefhebbers van langharig en tevens gespierd mannelijk naakt komen aan hun trekken in Adam Chaplin. Toch waren de douchescènes voor mij niet het hoogtepunt.

Op Adam na lijkt iedereen in Heaven Valley in een zoutzuurbad gedompeld te zijn: eczeem, pusbulten, hazenlippen en vreemde vervormingen vieren hoogtij. Maar goed dat de verknipte Italianen die dit fabriceerden ook geobsedeerd waren door extreem geweld. Want de infernale krachten van de demon manifesteren zich aan de lopende band. Botten breken, mensen worden gespietst, hoofden vermorzeld en een glibberige poel van losgerukte ledematen en rondslingerende organen verandert het scherm in een orgie van bloed. Dan is het kiezen tussen er onpasselijk van worden en met volle teugen genieten. Ik deed dat laatste.

Hansel & Gretel: Witch Hunters
Sêrâ-fuku mokushiroku

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*