As Above, So Below

Jaar: 2013
Land: Verenigde Staten van Amerika
Regie: John Erick Dowdle
Score: ★★★½☆
 

Zo wil ik nog wel eens naar Parijs! De overbevolkte Franse hoofdstad krijgt een heel ander gezicht in As Above, So Below (niet te verwarren met de pratende vagina van Angel Above, Devil Below). Hie zit de overbevolking vooral ondergronds, in de catacomben die de stoffelijke resten van om en nabij de zes miljoen mensen herbergen. Een prachtige locatie voor een horrorfilm – en een filmposter die daar niet voor onder doet.

Het kostte Eva wat moeite om haar ogen voor de kracht van As Above, So Below te openen en nog meer om haar mond over de tekortkomingen te sluiten. Veel te Da Vinci Code, veel te veel eeuwenoude occulte puzzels die in een ommezien worden opgelost en vooral veel te Amerikaans. “Zo praten Amerikanen met een Frans accent,” merkte ze schamper op over de acteur François Civil. Die toch even Frans is als alle filmlocaties en de helft van de cast. Niet slecht voor een Amerikaanse horrorfilm.

Professor Scarlett (“Veel te knap voor een wetenschapper!”) kan alles, weet alles en is op zoek naar de Steen der Wijzen. Ze laat zich uiteraard niet uit het lood slaan door het feit dat ze maar anderhalf uur heeft om hem te vinden. Sterker nog, in zo’n tijdsbestek is er vast nog wel een momentje voor een opbloeiende romance! Plus – al is het wat on-Amerikaans – een uitstapje naar Iran.

 

Het Indiana Jones-gehalte is hoog, het eerste half uur, maar wanneer we eenmaal onder de grond afdalen blijkt As Above, So Below toch een erg onderhoudend staaltje horror te bieden. Wie bij een claustrofobische setting vol duistere passages en doodlopende gangen bang is voor een onzinfilm als The Descent kan opgelucht ademhalen: in de macabere Franse ossuaria bevinden zich niet alleen botten en schedels, maar ook de poort naar de hel.

Dus, abandon hope all ye who enter here. Halverwege de afdaling krijgen we zelfs een vleugje vagevuur als in Sauna. Zo eng wordt het net niet, maar dat we hier niet met een handjevol zombies of een verknipte moordenaar van doen hebben wordt snel duidelijk. Deze hellerit gaat maar één kant op en dat is verder naar beneden. Al had Lucio Fulci (ik noem E tu vivrai nel terrore – L’aldilà) er aan het eind vast een andere draai aan gegeven.

Wrong Cops
Meek's Cutoff

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*