Assault on Precinct 13

Jaar: 1976
Land: Verenigde Staten van Amerika
Regie: John Carpenter
Score: ★★★★½
 

Eindelijk zag ik de film van John Carpenter waar ik al zo lang naar uitkeek. Om de een of andere reden bleef Assault on Precinct 13 me maar ontglippen. Nu mocht ik hem in al zijn glorie aanschouwen – al vraag ik me af of er echt 8,5 gigabit voor nodig was om de donkere, groezelige filmbeelden van inmiddels bijna veertig jaat geleden recht te doen. Hoe dan ook, de politiethriller stelde niet teleur: dit was vintage Carpenter!

Ah, Carpenter, de regisseur die alles wat hij in handen neemt in goud doet veranderen. Nou ja, op zijn debuut Dark Star na dan, wat werkelijk een drol van een film is. Het zij hem vergeven, want het rijtje dat op deze beroerde sf-kolder volgde is indrukwekkend: Assault on Precinct 13 (1976), Halloween (1978), The Fog (1980), Escape from New York (1981), The Thing (1982), Christine (1983), Big Trouble in Little China (1986), In the Mouth of Madness (1994), Escape from Los Angeles (1996). Geen wonder dat het blad Schokkend Nieuws onlangs nog een special van tien pagina’s aan hem wijdde.

De liefhebber van Carpenters werk weet eigenlijk na tien seconden al wat hij van Assault on Precinct 13 vindt. Zodra de kenmerkende synthesizerscore wordt ingezet kan het feest beginnen. De even dreigende als minimalistische muziek van de regisseur zelf is niet weg te denken uit de film en zet alles direct op scherp. Het duurt niet lang voor de eerste doden vallen, want Los Angeles heeft een probleem. Een probleem dat in dit geval zonder Kurt Russell moet worden opgelost.

 

Los Angeles is namelijk vergeven van jeugdbendes en geweldsdelicten zijn aan de orde van de dag. Zelfs ijscomannen kunnen niet meer ongewapend rondrijden wanneer kinderen op klaarlichte dag overhoop worden geschoten. Kortom, de situatie is tamelijk uitzichtsloos wanneer een man bonje krijgt met het jeugdige tuig en zijn toevlucht zoekt tot een verlaten politiebureau. Slechts een handjevol personeel is met de verhuisdozen achtergebleven in het bijna leegstaande gebouw.

Om de situatie nog een tikje te compliceren klopt de bestuurder van een gevangenisbus bij het bureau aan. Zijn vracht: drie onberekenbare, ter dood veroordeelde criminelen. Een behoorlijk explosieve mix in een tijd waarin het simpelweg doorknippen van telefoondraden in een ontruimde stadswijk in totale isolatie resulteert. Wat volgt is een belegering en een bende-oorlog waarbij heel wat bloed zal vloeien. Wie zit er op een remake te wachten als het origineel zo goed is?

Se sei vivo spara
Koruto wa ore no pasupooto

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*