Astérix et les Vikings

Jaar: 2006
Land: Frankrijk/Denemarken
Regie: Stefan Fjeldmark & Jesper Møller
Score: ★★☆☆☆
 

Ruim twee maanden – 69 dagen om precies te zijn. Ik moest opzoeken wanneer ik voor het laatst een film had gezien. Zo lang was het geleden. Had ik het dan echt zo druk gehad? Nou ja, eigenlijk wel, maar twee maanden lang geen tijd hebben om een film te zien was wel erg gortig. In de tussentijd had ik niet stilgestaan (zie bijvoorbeeld hier), maar met een stapel vers aangeschafte pulp-dvd’s op de houten steunbalk in onze slaapkamer die doet herinneren aan de stal die ons huisje ooit was, was het de hoogste tijd om weer eens wat te kijken. Maakt niet uit wat.

Het werd, na Eva’s Vikingverjaardag, een Vikingfilm. Die kunnen soms best aardig zijn. Dergelijke verwachtingen en prettige jeugdherinneringen aan andere Astérix-tekenfilms mochten we helaas snel aan de kant zetten. In het menu op de dvd was er keus uit één taal – Nederlands. Met de stem van Jim. Als kind stoorde ik me hier geen moment aan, maar ik durf er mijn hand voor in het vuur te steken dat Obélix er toen geen zwaar aangezet Vlaams accent op na hield.

Een kleine tegenvaller als deze mag de pret niet drukken, maar Astérix et les Vikings ontbeert de humor van de eerdere Astérix-tekenfilms, de Astérix-films met Gerard Dépardieu en, bovenal, de strips van René Goscinny en Albert Uderzo. Tel daarbij op de net wat te gelikte tekeningen, verwijzingen naar sms-jes en hippe deuntjes en Astérix et les Vikings is vooral leuk voor de gemiddelde acht-, negenjarige. Tenminste, daar ga ik vanuit. Ik zal het binnenkort eens op kinderen uitproberen.

 

Hoewel de Astérix-strips meestal tamelijk historisch correct zijn (er zijn tenminste enkele even populair als slaapverwekkende boekjes over geschreven), belanden onze met vlechtjes en snorren gesierde helden in koude, noordelijke contreien waar ze Vikingen aantreffen. Of ‘Vikings’, zoals ze in de Nederlandstalige versie tot vervelens toe worden genoemd. Vikingen waren er toen nog niet in Scandinavië (of ergens anders), maar ja, Astérix ontdekte ook ooit Amerika.

Deze geschiedkundige frivoliteiten waren de filmmakers vergeven wanneer een en ander onderhoudend gebracht zou worden, maar de Noormannen worden zo fantasieloos neergezet dat ik me afvroeg waarom ik de moeite had genomen na 69 dagen weer eens een film te kijken. Ach ja, dan kan ik het eindelijk eens een keer zeggen: Ik vond het boek toch beter.

Praejusios dienos atminimui
Een pond per punt

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*