Astérix & Obélix: Mission Cléopâtre

Jaar: 2002
Land: Frankrijk/Duitsland
Regie: Alain Chabat
Score: ★★★★☆
 

Het is weer die tijd van het jaar waarin belangrijke verslagen ingeleverd moeten worden; de tijd van deadlines en examens. En altijd lokt het weer je op die meest ongelukkige momenten naar buiten. Tropische dagen van 30°C , Hoegaarden in de bonus. Tijd voor een film met warm weer om bij de sfeer aan te sluiten. Na de hele week op National Geographic Channel al te zijn doodgegooid met mummies kunnen wat piramides er ook nog wel bij.

Het was bovendien veel te warm om na te denken, en hoewel Astérix & Obélix: Mission Cléopâtre rijk is aan subtiele grapjes is het nu niet bepaald een film die je op pauze moet zetten als je naar de wc moet (wat moeilijk te voorkomen is met Hoegaarden in de bonus). Lui achterover hangen en lachen dus zodra we de videoband voorbij de Nederlands nagesynchroniseerde versie hadden gespoeld.

Astérix & Obélix contre César heb ik helaas nooit gezien, maar dit ‘vervolg’ maakt hier dankzij Gerard Depardieu (Obélix) en vooral Jamel Debouzze (o.a. Le fabuleux destin d’Amélie Poulain) erg nieuwsgierig naar. Met de meeste stripverfilmingen krijg je mij eerder aan het huilen dan aan het lachen, maar Astérix & Obélix: Mission Cléopâtre doet de stripboeken recht en voegt er nog een reeks geslaagde grappen aan toe ook.

 

Natuurlijk zijn er de altijd in de strips terugkerende grappen met namen: alle Romeinse namen eindigen op -us (Antivirus, Céplus, Gaspachoandalus), de Gallische namen op -ix (Malcolmix) en de Egyptische namen op -is (Numérobis, Vodafonis, Exlibris). Ook de Obélix-mag-geen-toverdrank grappen behoren tot de standaarduitrusting, net als het Romeinen uit hun sandalen slaan, maar er zitten ook nieuwe vondsten in de film (gelukkig maar). Zoals de Oosterse vechtscène tussen twee Egyptenaren en het gebruik van het stopwoordje Imhotep wat mij steevast aan de waggelende mummies uit – hoe kan het ook anders – The Mummy (1999) doet denken.

Jammer dat mijn Frans zo belabberd is, want ik wed dat tientallen taalgrapjes onvertaalbaar waren. Vanwege die taalbarrière scoorde een film eerder maar net een voldoende; Astérix schopt het tot een betere notering. En daar was geen toverdrank voor nodig.

C'est arrivé près de chez vous
Dear Wendy

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*