Balls of Fury

Jaar: 2007
Land: Verenigde Staten van Amerika
Regie: Robert Ben Garant
Score: ★★★½☆
 

Tien jaar geleden vierde ik mijn grootste ping-pong successen – voornamelijk als organisator; niet als vedette van deze edele concentratiesport. Ping-pong was een grote sport in de biologiekantine. De Peer en Fiepke Ping-Pong Competitie lokte studenten van andere studies naar ons terrein. Meer dan 45 deelnemers schreven zich tijdens de hoogtijdagen in voor het evenement. We hadden zelfs onze eigen hal: het Peer en Fiepke Dome. Onze namen stonden op de muren geschilderd. De banken zaten vol toeschouwers voor de belangrijkste wedstrijden.

Het gebouw waar ons Dome zich in bevond bestaat niet meer. Tegen de vlakte gegooid. Vervangen voor strakke nieuwbouw. Geen brokstuk van de muren is bewaard gebleven. En toch steekt dit verdriet schril af bij dat van Randy Daytona (Dan Fogler) in Balls of Fury. Randy streed op de Olympische Spelen in Seoul als twaalfjarig wonderkind om de gouden medaille. Ping-pongfans adoreerden hem; vrouwen wilden met hem trouwen. Zonder de steun van zijn vader ging de jonge Randy echter jammerlijk ten onder tegen het Oost-Duitse monster Karl Wolfschtagg.

Gedoemd tot een leven in schaamte slijt de papperige Randy zijn dagen achttien jaar later in een goedkope club in de buurt van Las Vegas. Tot de FBI hem nodig heeft als infiltrant. Crimineel meesterbrein Feng (Christopher Walken) organiseert namelijk elke vijf jaar een supergeheim toernooi voor de allergrootste ping-pong talenten ter aarde. Als hij goed was geweest in een echte sport, dan had hij wel een vriendin gehad, maar nu heeft Randy niet veel beters te doen.

 

Een vijfjarig Chinees meisje genadeloos van de tafel spelen blijft niet onopgemerkt in ping-pongkringen en Randy krijgt zijn uitnodiging voor het toernooi. En dan wordt de film pas leuk. Dan Fogler is eigenlijk helemaal niet zo grappig. Het idee voor de film is geniaal, maar de uitwerking laat toch wat te wensen over. Het tempo ligt te laag en het blijft de eerste veertig minuten bij glimlachen, niet schaterlachen. Waar is dat epische gevoel dat Balls of Fury uit zou moeten stralen bij een queeste van deze magnitude?

Enter Christopher Walken, excentrieke paljas in zijden gewaden. Fopchinees die alleen Engels verstaat. Groot liefhebber van ping-pong. Voorstander van het letterlijk uitleggen van de definitie ‘sudden death’ in een sudden death ping-pong toernooi. Ergens diep in de jungle heeft hij een leuk optrekje laten bouwen vol dure replica’s van Chinese vazen, ping-pong memorabilia en zelfs een panda, in weliswaar deplorabele staat. “Do you know how hard it is to get a panda these days? I’m not even sure what they eat.” Walken en het spectaculaire toernooi maken alles goed. Ik heb in tien jaar niet zulke spannende ping-pong wedstrijden mogen aanschouwen.

Score: ★★★½☆

The Mist
Zombie Strippers!

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*