Barbarella

Jaar: 1968
Land: Frankrijk/Italië
Regie: Roger Vadim
Score: ★★★½☆
 

De hitsigheid knalt van het scherm! Eva liet ongevraagd weten dat ze Barbarella (ook bekend als Barbarella: Queen of the Galaxy) als kind meerdere malen had gezien en dat het een flutfilm was. Van dat laatste geloofde ik na het zien van de openingssequentie (waarin Jane Fonda in gewichtloze toestand langzaam haar bouwpakket van een ruimtepak uittrekt) helemaal niets. Daarnaast is Barbarella absoluut geen film voor kinderen. Ik zou Eva graag een keer in enkele door Jane gedragen stoeipakjes terugzien.

Barbarella is een nostalgisch staaltje science fiction uit de jaren ’60. Het geheel doet met een ruimtevaartuig dat meer op een schilderij lijkt dan op een luchtwaardig schip en blauwe konijntjes en andere aliens uit de categorie je-moet-het-zien-om-te-geloven meer aan als een dik aangezet toneelstuk dan als een film. En meer nog dan een toneelstuk lijkt het hier te gaan om Janes eigen verkleedfeestje. Een leuk feestje, dat wel.

In Barbarella reist een hulpeloos, naïef aards meisje af naar een verre planeet om te voorkomen dat een wetenschapper zijn uitvinding als wapen zal gebruiken. “Why would anybody want to invent a weapon?!” Ja, we hebben hier te maken met een ontzettende hippiefilm: psychedelische droombeelden worden begeleid door groovy deuntjes uit de 60’s, welke tevens een fraaie achtergrond vormen voor de seksuele ontdekkingsreis die Jane ver van haar thuisplaneet onderneemt.

 

Vrijen doen ze op aarde allang niet meer. Dat leidt alleen maar af. Hoe waar dat ook is, Jane heeft weinig aan deze kennis wanneer ze erachter komt dat ze zelf ook snel is afgeleid. Jammer voor haar dat de ondergrondse verzetsbeweging in de duistere stad SoGo op de hoogte is van de gang van zaken op aarde en liever handen tegen elkaar drukt dan andere lichaamsdelen. Het zijn ook wel een beetje sukkeltjes hoor, bij het verzet. Lullige snorren, ze raken alles kwijt, de geheime deur is stuk en ook de lampjes op de overzichtskaart doen het niet.

Van dat soort grappen moet Barbarella het eigenlijk ook wel hebben, want wie de humor en de aanstekelijk werkende 60’s sfeer wegdenkt houdt niet veel over. Dat heb je wel eens, bij films die op stripboeken worden gebaseerd. Maar wat maakt het uiteindelijk uit bij een film die toch door alle mannelijke kijkers wel positief beoordeeld zal worden? Barbarella, you’re so wow and wonderful!

Иди и смотри
Absolute Power

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*