Be Kind Rewind

Jaar: 2008
Land: Verenigde Staten van Amerika
Regie: Michel Gondry
Score: ★½☆☆☆
 

Keurig hoor. Regisseur Michel Gondry (bekend van de draak Eternal Sunshine of the Spotless Mind) heeft een film gemaakt die als schoolvoorbeeld kan dienen voor een verhaal met een inleiding, een kern en een slot. Een film waarover in het eerste of tweede jaar van de filmacademie zonder meer de loftrompet gestoken zou worden. De weinig vernieuwende verhaalopbouw maakt Be Kind Rewind heerlijk overzichtelijk. Net zo overzichtelijk als de sterretjes onderaan mijn recensies.

Jammer dat Gondry het niveau van de kern niet kan waarborgen in de inleiding en het slot. De beslommeringen van Jack Black en Mos Def in de kern zijn geestig gevonden, maar dat Eva en ik gedurende de rest van de film zaten te gapen was niet louter aan het onchristelijke tijdstip waarop we de dvd keken te wijten. Be Kind Rewind is net zo’n mislukking als het idee in deze tijd nog een videotheek te runnen zonder te weten wat dvd is.

Zie met een hoogzwangere vrouw en de hitte die nu nog in huis hangt maar eens hele nachten te slapen. Het is alvast oefenen geblazen voor de tijd die komen gaat en als je dan toch om half vijf ’s nachts wakker bent en niet meer in slaap kunt komen, kun je net zo goed een film kijken. Nou, na het slaapverwekkende Be Kind Rewind sliep ik als een roos. Is Jack Black ooit grappig geweest? Buiten een scène in Anchorman: the Legend of Ron Burgundy kan ik met de beste wil van de wereld geen voorbeelden vinden.

 

Be Kind Rewind begint met de problemen van meneer Fletcher die nauwelijks meer klanten ziet in zijn oubollige videotheek. Jack Black doet raar met een vergiet op zijn hoofd. De film eindigt met een sentimentele bijeenkomst van alle inwoners van Pasaic, New Jersey. Jack Black doet raar met een bolhoedje op zijn hoofd. Wanneer het daartussen amusant dreigt te worden, blijkt de pret van korte duur en ligt het gevaar op de loer dat het allemaal snel achterhaald zal blijken. Wie videofilms naspeelt neemt het risico met heel wat titels op de proppen te komen die niet meer van deze tijd zijn.

Sommige van die films zijn erg geestig om na te spelen – al is het zelf spelen vast vele malen leuker dan ze nagespeeld te zien. Ghostbusters bijvoorbeeld, of Robocop. Eigenlijk is het alleen leuk als je het origineel kent en daarmee slaat Be Kind Rewind bij tal van films de plank finaal mis. Was er meer tijd uitgetrokken voor deze kern van het verhaal en waren de geparodieerde films met meer enthousiasme gebracht, dan had dit best een leuke film kunnen zijn. Daarvoor moet je dan wel komieken nemen die beter op elkaar zijn ingespeeld dan Black en Def. Will Ferrell en Ben Stiller of Baron Sascha Cohen bijvoorbeeld. Matthew Broderick en Jim Carrey voor mijn part. Nu is Be Kind Rewind net zo dood als VHS.

Кавказский пленник
Postal

1 Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*