Bin-Jip

Jaar: 2004
Land: Zuid-Korea/Japan
Regie: Ki-Duk Kim
Score: ★★★★☆
 

Ten tweede male dezes weekeindes: romantiek. Zuid-Koreanen en romantiek – het is een combinatie waar een luchtje aan zit. Sinds de verontrustende beelden van het eveneens door Kim geregisseerde Seom (The Isle) vertrouw ik de zogenaamd romantische taferelen waarin de Aziatische vrouwen liever niet verzeild zouden raken niet meer. “There’s something fishy about this”, zouden de Engelstaligen over de mijns inziens ongewenste combi zeggen. Deze keer gelukkig zonder automutilatie in de vorm van ingebrachte vishaakjes.

Ook zonder martelingen kan het samenzijn van man en vrouw pijnlijk zijn, zien we in Bin-Jip (buiten de landgrenzen bekend als 3-Iron, aangezien het ook een beetje een golffilm is). Het moet ook niet meevallen voor zakenlieden die zelden thuis mogen vertoeven wanneer hun vrouw niets met ze te maken wil hebben en geen woord tegen ze zegt.

Wie er ook niets zegt is de hoofdpersoon uit Bin-Jip. Wie kwaad wil spreken over dit romantisch drama zal erop wijzen dat Tae-Suk een lambal is die te beroerd is een baan te zoeken in een maatschappij waar alle nette mensen hard werken. In plaats daarvan hangt hij flyers voor Chinees eten (het is misschien Koreaans maar het lijkt verdacht veel op Chinees) op deuren en breekt in in de huizen waar de flyers een dag later nog hangen.

 

Van de andere kant – wie wil er nu kwaad spreken over Bin-Jip? Toegegeven, Tae-Suk is een beetje een softie met suffe hobbies die af en toe wel wat meer gezond verstand had mogen etaleren (zoals die keer met dat golfballetje en die autoruit), maar het verhaal van boef-die-geen-kwaad-doet vormt slechts een kapstok voor de mooie, traag voortkabbelende beelden.

Ruim een jaar geleden wilde ik niet met Eva mee naar de bioscoop om Bin-Jip te zien omdat ik het verhaal erg saai vond. Flapdrol die ik ben. Het verhaal ís ook erg saai, maar dat wil niet zeggen dat Kim hier geen lovenswaardige film over kan neerzetten. Na het zien van Seom en Bin-Jip ben ik in ieder geval erg benieuwd naar Hwal. Helaas draait die al niet meer in de bioscoop, ben ik bang.

The Blair Witch Project
The Three Musketeers

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*