Brice de Nice

Jaar: 2005
Land: Frankrijk
Regie: James Huth
Score: ★★★½☆
 

Bepaalde verleidingen zijn onweerstaanbaar. Twee keer liet ik Brice de Nice in de schappen liggen, maar de derde keer zwichtte ik en schafte de dvd aan. Ik geloof dat het pareltje een euro of drie gekost heeft. Elke keer dat ik de dvd vervolgens thuis zag liggen stelde ik het kijken uit. Ik zou de surfcomedy met Sietse bekijken. Naast hem kende ik niemand die ik ermee lastig durfde te vallen. Tot de verleiding te groot werd en ik het schijfje uit de gele hoes tevoorschijn haalde.

Voor de niet al te benijdenswaardige dertiger Brice vormt de spiegelgladde Middellandse Zee de grootste verleiding. Ooit, in 1979, raasde er een vloedgolf aan de mediterrane kusten voorbij. Brice was toen vijf en surfte nog niet. Sindsdien kijkt hij Pointbreak van Patrick Swayze en Keanu Reeves, terwijl hij op de ultieme golf wacht. Elke dag springt hij in kanariegeel shirt, zwarte surfbroek en snelle, gele schoenen op zijn gele Bricycle, om op zijn al even gele surfplank de kalme zee op te peddelen.

Aan het luie leventje van avonden vol losbandige feesten op het landgoed van zijn vader komt abrupt een einde wanneer de politie een inval doet. Had Brice de even oppervlakkige als goed ogende meiskes als enige surfer in Nice eerst voor het uitkiezen, nu kan hij zijn botte opmerkingen maar beter voor zich houden. Sterker nog, hij moet gaan werken. “Werken, wat is dat? Ik bedoel, ik ken het woord wel… Ik heb een vriend die het doet.” Het surfen blijft vooralsnog beperkt tot het berijden van ziekenhuisbedden en wagentjes die daar niet voor bedoeld zijn.

 

De ontsnapping uit het ziekenhuis is daarmee een spectaculaire. Ontsnapping? Ja, want Brice heeft inmiddels een mislukte bankoverval op zijn geweten. Dat werken beviel toch niet helemaal. Ondanks dat hij met zijn lange, pisgele haar (volgens de signalementen) toch vrij herkenbaar moet zijn, blijft hij uit handen van de Franse gendarmerie. Met compaan Marius de Fréjus vlucht hij naar Biarritz, waar het onofficiële wereldkampioenschap surfen net op het program staat.

In meedoen heeft Brice eigenlijk helemaal niet zo’n zin. Ieder zijn zee – en de Atlantische Oceaan is duidelijk niet de zee van Brice. De golven zijn hier wel erg hoog voor iemand die nog nooit gesurft heeft. Bovendien toont de concurrentie geen genade. De hele wereldtop is hier verzameld: Nikos de Mykonos, Babakar de Dakar, Arnaud de Lacanau en Igor d’Hossegor. Vooral laatstgenoemde is er een om rekening mee te houden, al is Brice ze allemaal de baas met zijn gevatte opmerkingen. En die tuuuuuuuuuuuuubeeeeee komt nog wel.

Godsend
Circle of Iron

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*