Brimstone

Jaar: 2016
Land: Nederland/Frankrijk/Duitsland/België/Zweden/Verenigd Koninkrijk
Regie: Martin Koolhoven
Score: ★★★★½

Krijg nou wat – hebben we hier van doen met een heuse Nederlandse western? Of is alleen de regisseur een Nederlander? Met Amerika heeft Brimstone in ieder geval weinig te maken. Gefilmd op locatie in Hongarije, besneeuwd Oostenrijk en de zandbak van Andalusië, met een handjevol Nederlanders (Carice van Houten, Tygo Gernandt en wat kerkgangers) en een verder overwegend Europese cast treedt Koolhoven in de voetsporen van de rauwere spaghettiwesterns.

Zit er wel iemand te wachten op een… tsja, hoe zullen we het eigenlijk noemen? Polderwestern? Stamppotwestern? En wat is precies die Nederlandse toets die Koolhoven het genre meegeeft? Een typische western is Brimstone in ieder geval bij lange niet. Verwacht dus geen wanhopige outlaws en heldhaftige sheriffs, goedbedoelende pioniers en eindeloze landschappen. Koolhoven lijkt enkel oog te hebben voor ellende.

De Nederlandse toets bestaat uit een streng gelovige gemeenschap waarin de variant van het christendom vol zwavel en salpeterzuur gepredikt wordt. Je wordt zondig geboren en daarna gaat het meestal bergaf. Een geloof waarbij de medemens met argwaan bekeken wordt en dat vrouwen knecht. Met een toefje incest. Het levert een ongemakkelijke film op waar ze in Amerika misschien niet om staan te springen.

De thematiek mag zwart, cynisch en controversieel zijn; Koolhoven brengt het met flair. Gefilmd in vier niet-chronologische hoofdstukken met Bijbelse titels zien we het niet benijdenswaardige leven van de vrouw die zich Liz noemt. Niet dat er in Brimstone ook maar één vrouw voorkomt wiens leven wél benijdenswaardig is: stuk voor stuk worden ze uitgebuit in de prostitutie of onderdrukt door hun mannen. Het Wilde Westen van Koolhoven is geen plaats voor vrouwen.

Wanneer er een nieuwe dominee verschijnt in het dorp van Liz gaat er een aantal zaken goed mis. De twee lijken elkaar eerder ontmoet te hebben. Dankzij de creatieve hoofdstukvolgorde, waarin er telkens een extra schepje narigheid bovenop wordt gedaan, blijft het lang spannend. Erg lang, want Brimstone duurt tweeëneenhalf uur. Dat is niet eens een lange zit.

Te heet onder de voeten
Valkoinen peura

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*