Bruine Donau

Woensdagochtend besloten we via de toeristische route terug te lopen naar het kanaal, wat inhield tot je middel met volle bepakking door het water wadend, waar wonder boven wonder slechts twee mensen een bloedzuiger op zich vonden. Bij het kanaal stond het bootsmannetje ons al op te wachten om ons weer terug te brengen naar de beschaafde wereld, waar we eindelijk weer brood konden eten.

Donaudelta: geen wegen (JS)

Die middags was het tijd voor een laatste bad in Die Schöne Braune Donau en Peter zorgde voor de broodnodige verrassing. “Je kunt hier in de Donau volgens mij echt de meest fantastische dingen vinden,” begon hij naar aanleiding van de vele scherpe stenen en wie weet wat voor andere objecten waar hij zijn voeten aan bezeerde. “Zoals dit bijvoorbeeld.” Peter graaide een keer over de bodem, haalde zijn hand boven water en viel bijna om van verbazing. Net als de rest van de badgasten, maar wat wil je als iemand op zo’n moment een met schelpjes bedekt mes van een centimeter of dertig, met aan het uiteinde een wolfskop tevoorschijn tovert?

Toen iedereen na vijf minuten een beetje bij was gekomen doken de handen her en der naar de bodem. “Zul je zien dat ik iets ongelofelijk dufs vind,” zei ik twee seconden voor ik een bordje met de tekst ‘Niet dichtdoen, achter deze lijn wordt gewerkt’ opviste. Waarna Wouter opsprong omdat hij dacht de eerste merel van de Donau Delta te hebben gespot. Het bleek de iets zeldzamere grijskopspecht te zijn die netjes op twee meter afstand in een boom naast ons zwemplekje bleef zitten. Verder werd er nog een zware ijzeren ketting met een stuk anker of wat het ook geweest mag zijn van de bodem gelicht, en toen had ik schoon genoeg van de spanning en vertrok weer naar de camping voordat Jeroen dun in de Donau poepte.

‘s Avonds ging ik nog mee hout zoeken voor het kampvuur en dat heb ik geweten. Het liep namelijk tegen de schemering en niemand van ons vijven had iets tegen de muggen meegenomen. Als je de vijf muggen van je linkerarm wegveegde, zaten er al weer zeven op je rechterarm en in de lucht zag je dikke zwarte wolken hangen, die een vrolijk tikkend geluid op je voorhoofd veroorzaakten als je probeerde weg te rennen. Als vijf grote bulten kwamen we met weinig hout terug het campingterrein opgerold, waar een vrolijk knetterend kampvuur ons verwelkomde.

Persoonlijke favoriet (EH)

Volgens Eva had het de nacht na het laatste feestje geregend en kreeg ze mij met geen mogelijkheid wakker om de buitentent over onze binnentent te gooien. Pas na een wandelingetje op blote voeten naar de wc geloofde ik haar. Pas later kwam ik erachter dat ik met mijn slaperige hoofd door Maartens kots was gelopen. De stemming was niet bij iedereen uitmuntend die ochtend en mijn poging tot opvrolijken door hard uit te roepen “Jippie, eindelijk vakantie!” had ook niet het verwachte positieve effect. Voor zes JNMers (Eva, Judith, Maarten, Annelies, Elisa en Maaike) lag de situatie anders, want zij hadden besloten nog een paar dagen Roemeense cultuur achter de overdaad aan natuur te plakken.

Na de boottocht ging de reis middels twee maxi-taxi’s verder naar Bucureşti. Vette techno en chauffeurs die bij de Efteling ontslagen waren omdat ze de achtbaan te hard over de kop lieten gaan. Degenen die voor het eerst in Roemenië waren en ook Peru nog niet hadden bezocht stapten lijkbleek uit. Maar het schoot wel lekker op. Na moeilijke kassamiepen ging de reis met het tot zeven personen ingekrompen groepje door tot Sinaia, waar we rond middernacht arriveerden. Eva en ik naar mijn kamer in Cumpătu, de rest naar een camping.

Na viereneenhalf uur slaap moesten we weer terug naar het station, om Rineke (Eva’s moeder) op te halen. Ze had, hoewel ze in Hongarije op de verkeerde trein was gestapt, slechts vijftig minuten vertraging. En niemand snapte hoe dat kon. Het werd een uitrustdag, met ontbijt met echte thee, Duits brood en worst, pindakaas en ‘s avonds een inhaalsessie met speciale gast verse groenten.

De puinhoop van de Paler
Caraorman: waar mannen met bijlen in het café zitten

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*