California Dreamin’ (Nesfârșit)

Jaar: 2007
Land: Roemenië
Regie: Cristian Nemescu
Score: ★★★★½
 

Eva vermoedt boze opzet. Regisseur Nemescu heeft California Dreamin’ (Nesfârșit) nooit af kunnen maken, nadat hij in 2006 bij een auto-ongeluk om het leven kwam. Vandaar het ‘nesfarsit’ in de titel (California Dreamin’ (Endless) is misschien wat duidelijker). Welke Roemeen krijgt geen hekel aan de man bij het zien van deze beelden? De Roemenen maken bepaald geen goede indruk in California Dreamin’ (Nesfârșit)). Stuk voor stuk zijn ze egocentrisch, corrupt en niet bereid verder te kijken dan de dorpsgrens van Căpâlniţa.

Een Roemeense trein in heerlijk retro-lichtblauw brengt geromantiseerde herinneringen boven, maar de inzittenden voorlopig geen meter dichter bij hun bestemming. Aan boord een peloton strak gedrilde Amerikaanse militairen en een handjevol palinca drinkende Roemeense soldaten. Het is maar te hopen dat Roemenië nooit in een oorlog verzeild raakt, want een kegel van de drank is in de strijd toch minder effectief dan automatische geweren. Laten merken hoezeer je onder de indruk bent van de uniformen van de ander helpt ook niet.

De NAVO-missie is op weg naar Kosovo, om de Serviërs aldaar een halt toe te roepen. De Roemeense regering heeft een vrije doorgang geautoriseerd, maar daar heeft stationschef Doiaru geen boodschap aan. “Waar komt u vandaan, meneer?” “De Verenigde Staten,” knauwt captain Doug Jones. “En waar bevindt u zich nu?”, vervolgt Doiaru. “Ik neem aan in Roemenië.” Precies. En daar gelden Roemeense wetten. Geen papieren? Geen doorgang!

 

Alles en iedereen die wat betekent in de Roemeense regering dan wel het spoorwezen belt en faxt vervolgens dagenlang langs elkaar heen, terwijl de spanning in de op een zijspoor gerangeerde trein ongezonde hoogten bereikt. Doiaru doet intussen wat administratief werk, drinkt nog een palinca en geeft de Amerikanen te verstaan dat Roemenië geen derdewereldland is. Omkopen? Wat denkt die Amerikaanse kapitein wel niet.

Intussen ruikt iedereen in het dorp geld. De verlies lijdende fabriek laat zijn arbeiders staken voor de ogen van de Amerikanen, de burgemeester organiseert een feest ter gelegenheid van het zogenaamd honderdjarig bestaan van Căpâlniţa en sleurt de soldaten mee naar een luxe hoerentent. Alle meisjes proberen zich een ticket naar het beloofde land te neuken; sympathieke personages zijn steeds zeldzamer. De Roemenen blijven mijn helden, maar ik was als kind dan ook altijd al voor de slechteriken.

Circle of Iron
You Don't Mess with the Zohan

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*