Charlie and the Chocolate Factory

Jaar: 2005
Land: Verenigde Staten van Amerika/Verenigd Koninkrijk
Regie: Tim Burton
Score: ★★★★½
 

Nijmegen is in deze tijd van het jaar een stad die je beter kunt mijden. Het lijkt wel of alle Veruca Salts, Augustus Gloops en Violet Beauregardes van de wereld zich in de week van de Vierdaagse aan de Waal verzamelen. Achterlijk, lelijk en luidruchtig volk zover het oog reikt. De infantiliteit slaat blijkbaar over op de Nijmegenaren, want er was besloten het deze week in première gaande Charlie and the Chocolate Factory alleen in de Nederlands nagesynchroniseerde versie uit te brengen.

Dan maar naar Arnhem. Daar mocht Johnny Depp de gevaarlijke gek Willy Wonka tenminste wel in de Engelse spraak vertolken, en wel op zo’n delirische, wereldvreemde wijze dat ik associaties met Fear and Loathing in Las Vegas niet van me af kon zetten. Depp verklaarde dat zijn vreemde trekjes niet op Michael Jackson geïnspireerd waren. Het zou natuurlijk ook best kunnen dat Jackson Charlie and the Chocolate Factory een erg goed boek vond en zijn eigen leven er naar gemodelleerd heeft.

Het boek van Roald Dahl lijkt in ieder geval op het lijf van zowel Depp als Jackson geschreven te zijn, hoewel laatstgenoemde een minder grote afkeer van kinderen schijnt te hebben dan Willy Wonka. Die heeft namelijk een hekel aan de kleine etters, en dat maakt het lezen van een kinderboek de moeite waard. Als kind had ik het een stuk minder op kinderboeken, en het heeft dan ook tot een maandje geleden geduurd dat ik Sjakie en de Chocoladefabriek eindelijk gelezen heb. Of eigenlijk voorgelezen.

 

Ik denk dat Roald Dahl wel zou hebben kunnen leven met de tweede verfilming van zijn boek. Of die tweede interpretatie daadwerkelijk nodig was weet ik niet – Willy Wonka and the Chocolate Factory uit 1971 heb ik nooit gezien. De nieuwe versie zit in ieder geval vol met mispunten van kinderen en onverantwoorde acties om diezelfde rotzakjes eens flink op hun nummer te zetten. Da’s nog eens nuttig als je zelf leerkracht bent.

Charlie and the Chocolate Factory is zo’n walgelijke feel-good film die nog jarenlang met kerstmis op televisie vertoond zal worden, maar ik moet eerlijk bekennen dat ik me prima vermaakt heb. Jammer alleen dat we nu nooit zullen weten hoe de film eruit zou hebben gezien als Marilyn Manson de rol die hij zo graag wilde hebben ook echt had gekregen. Ach ja, Johnny Depp is ook geen slechte acteur.

Droombestemming Albanië
Dead Meat

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*