Corpse Bride

Jaar: 2005
Land: Verenigd Koninkrijk
Regie: Tim Burton en Mike Johnson
Score: ★★½☆☆
 

Misschien had ik er gewoon te veel van verwacht. Nee, dat is het niet. Tenslotte hoorde ik vier uur voor ik naar Corpse Bride ging pas van de film waarop Eva me trakteerde. Toch, van een film van Tim Burton (Ed Wood! Sleepy Hollow!) waar Johnny Depp aan mee werkt verwacht ik iets bovengemiddelds. Zeker wanneer het verhaal over een onheilige echtverbintenis tussen een levende man en een reeds gestorven vrouw gaat.

Wie taferelen à la NEKRomantik bevroedt komt echter bedrogen uit. Corpse Bride is een animatiefilm die weliswaar kinderen uit groep 3 de stuipen op het lijf zou jagen (‘stuipen’ is volgens mij gewoon een raar woord voor kippenvel), maar bij iedereen die niet meer in de paashaas gelooft weinig nachtmerries zal veroorzaken.

Corpse Bride is namelijk een mooie, gladde animatiefilm met aaibare skeletten geworden. Dat had erg grappig kunnen zijn, maar de humor is even spaarzaam als het aantal doden dat het onder de grond rustig aan doet. Hiermee is de film op zijn best mild amusant te noemen, en dan voelt het bij het kijken van een animatiefilm toch een beetje aan alsof je je tijd aan het verdoen bent. Maar ik ben een nette jongen en heb geleerd dat je een gegeven paard niet in de bek moet kijken.

 

Gelukkig vond ook Eva Corpse Bride tegenvallen en in dit zeldzame geval ben ik het zelfs met Frank eens, zo bleek achteraf. Ook hij vond, in tegenstelling tot duizenden minder kritische personen op wiens mening niemand zit te wachten en die internet gebruiken om te laten weten dat ze een film ‘leuk’ vonden, dat Corpse Bride mooi maar plat en saai is.

Het verhaal is leuk om drie minuten mee te vullen: stuntelende jongeman krijgt de huwelijksgeloften niet uit zijn hoofd geleerd, oefent in het bos en schuift de ring aan een takje. Tak blijkt de dode hand van een in de bossen gestorven vrouw te zijn die door de geloften tot ‘leven’ wordt gewekt. Jongeman is ineens getrouwd met iemand die zijns inziens niet zo best bij hem past. Ondode vrouw krijgt uiteindelijk spijt als ze ziet dat manlief van een levende vrouw houdt. Eind goed al goed.

Helaas blijft het zo’n beetje bij deze één alinea lange anekdote en zijn ook de karakters zo plat als een spreekwoordelijk dubbeltje. Jammer meneer Burton, maar hier slaat u de plank toch behoorlijk mis. Corpse Bride is een dooie bedoening.

Dance of the Vampires
Zombi Holocaust

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*