Crna mačka, beli mačor

Jaar: 1998
Land: Joegoslavië/Frankrijk/Duitsland/Oostenrijk/Griekenland/Verenigde Staten van Amerika
Regie: Emir Kusturica
Score: ★★★★½
 

Na heel wat voorbereidend werk, agenda’s naast elkaar leggen en discussiëren waren we eruit. Onze vakantie naar Joegoslavië, of wat daar tegenwoordig van over is, zou doorgaan! Zeven landen en een shirt met al onze hoofden erop, en dus mocht het opnieuw een Tour heten. Om de voorpret compleet te maken hadden we al aardig wat glazen raki op toen we Crna mačka, beli mačor (Black Cat, White Cat) laat op de avond aanzetten.

Een jaar of dertien geleden liet Emir Kusturica me met Crna mačka, beli mačor een hele nieuwe wereld zien. Niet alleen bleken er ook films in andere landen dan de Verenigde Staten te worden gemaakt, ook ontdekte ik dat Europa een oosten had. De helft van Europa waar het te doen was, zo leerde ik door film en daarna vakanties. Al leek de klucht die Kusturica laat zien me toen wat overdreven, aan absurde situaties is in Oost-Europa bepaald geen gebrek.

Crna mačka, beli mačor begint al goed met Russen die Serviërs flessen door ze water voor diesel te verkopen. Goedkeurend slikt Matko een slok diesel door, waarna hij het water vloekend en tierend uitspuugt. Even later maakt een zigeunerorkest een ziekenhuis onveilig om daarna vastgebonden in een boom te hangen. En dan is mijn held Srđan Todorović als ome Dadan nog niet eens in beeld geweest.

 

Net als in het voor nog later op de avond bewaarde Rane is er ook in Crna mačka, beli mačor aan zware jongens geen gebrek en de lijntjes coke zijn amper te tellen. Dadan Karambolo draagt de film met zijn stemmingswisselingen en gitzwarte snor en krullen. Als een Duracellkonijntje blijft hij doorgaan op prachtnummers als Pitbull Terrier en microfoons in zijn mond te stoppen.

De vaart zit er mede dankzij de muziek de volle twee uur goed in, wanneer de film culmineert in een gedwongen huwelijk met geweersalvo’s in de lucht, uit de dood herrezen opa’s en een krakkemikkig wc-hokje. Drie weken van zelfgestookte drank, onbegrijpelijk menselijk handelen en drukke muziek – ach was het maar vast augustus!

Run! Bitch Run!
Submarino

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*