Darkman

Jaar: 1990
Land: Verenigde Staten van Amerika
Regie: Sam Raimi
Score: ★★½☆☆
 

Net als wetenschapper Peyton Westlake is regisseur Sam Raimi iets groots op het spoor in Darkman. In zijn geval geen technisch/medisch foefje waar slachtoffers van brandwonden hun deels weggesmeulde lippen bij weglikken, maar genre-overschrijdende fantastische films die op de belangstelling van menig cultliefhebber kunnen rekenen. En net als Westlake heeft Raimi eenzelfde probleem: na verloop van tijd zakt alles als een pudding in elkaar.

Raimi begon zijn carrière veelbelovend met het low-budget horrorspektakel van The Evil Dead en The Evil Dead II. Hoogtepunt van de trilogie was Bruce Campbell vs. the Army of Darkness, waarin B-film icoon Bruce Campbell een carte blanche kreeg voor zijn fratsen. Maar Raimi maakte ook een Spider-Man trilogie waar ik in ieder geval niet op zat te wachten. Darkman verbeeldt het zogenaamde 99 minuten moment: blijft dit goed gaan, of hebben we hier met een wassen neus te maken?

Het lukt Westlake in Darkman maar niet om zijn cellen langer dan 99 minuten stabiel te houden. Een nieuw perzikhuidje na wat brandschade is fijn, maar dan toch het liefst als je er langer dan 99 minuten plezier van hebt en je er ook mee in het daglicht kunt vertonen. Tijd voor een grote doorbraak in zijn onderzoek is Westlake niet gegund, want de politieke bemoeizucht van zijn vriendin doet een bende criminelen in zijn laboratorium belanden die zijn handen en aangelaat onherkenbaar verminken in een zuurbad en de ontploffing van zijn werkplaats.

 

Experimentele geneeskunde in het plaatselijke ziekenhuis maakt dat Westlake immuun wordt voor pijnprikkels. Ook heeft hij wat moeite om zijn emoties te reguleren. De ideale combinatie om wraak te nemen op het tuig dat hem te grazen nam, terwijl de onderzoeker tussen het vuile werk door ook nog tijd vindt om zijn studie in een geïmproviseerd lab voort te zetten. En als je dan toch huid kunt ontwikkelen, waarom dan stoppen bij je eigen gelaatstrekken?

Met een speelduur van 96 minuten probeert Raimi aan de veilige kant te blijven, maar een onverdeeld succes is Darkman zeker niet. Het verhaal is interessant genoeg, maar de special effects zijn gedateerd, de camerabeelden eveneens en de toch niet beroerde cast van Liam Neeson en Frances McDormand (Fargo) maakt naast de karikaturale boeven weinig indruk. Al met al is Darkman een tamelijk malle film, met als leuke uitsmijter een klein gastrolletje van Bruce Campbell in het allerlaatste shot. Tevens bonuspunten voor de kogelgatstickers op auto’s.

Kung Fu Cannibals
Rovdyr

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*