Daybreakers

Jaar: 2009
Land: Australië/Verenigde Staten van Amerika
Regie: Michael en Peter Spierig
Score: ★★½☆☆
 

Zie nog maar eens met iets origineels op de proppen te komen waar het films over vampiers betreft. Of heb ik dat al eens gezegd? Dat ik meerdere malen een recensie met woorden van deze strekking ben begonnen is tekenend voor hoe uitgekauwd het subgenre inmiddels is. Hulde dan ook aan de halsstarrigen die het blijven proberen.

Het kan natuurlijk dat deze voorinformatie nog niet tot de andere kant van de aardbol was doorgedrongen, want de halsstarrigen in kwestie zijn Australiërs. Michael en Peter Spierig (‘geen familie’ is dan leuk om te schrijven, maar het zijn helaas tweelingbroers) komen zowaar met een redelijk interessante plot in Daybreakers. Niet een enkele, zich in het duister schuilhoudende vampier wordt opgejaagd door met houten staken bewapende mensen, maar een handjevol overgebleven mensen wordt opgejaagd door legers ondoden.

Een gegeven dat in zombiefilms al tot in den treure herhaald is, maar zover ik weet is dat bij de scherpgetande vleermuismannetjes niet het geval. In de niet zo verre toekomst is er van het menselijk ras namelijk niet zoveel meer over: tien jaar na ‘de uitbraak’ hebben vampiers 95% van de mensheid geconsumeerd. Duurzame voedselproductie is er bij deze jongens niet bij.

 

Een mogelijke oplossing is het vinden van een alternatief voor mensenbloed, maar eigenlijk gaat er toch niets boven het echte ding. Waar vleesvervangers in menig Drentse supermarkt wel aanwezig zijn, maar dan wel in het best verstopte hoekje van de zaak, kunnen bloedvervangers op een nog minder warm onthaal rekenen in de vampiermaatschappij van 2019. Mensen als vee houden zou beter werken, als ze niet zo verdomd lekker waren dat je er liever meteen je tanden in zette.

Welke oplossing het ook wordt, het zou fijn zijn als hij snel gevonden wordt. Enkele weken zonder bloed en een nette vampier verandert in een onhoudbaar monster met puntige oren en vleugels. Maar ja, hoe moet je meeleven met nachtbrakers die zelf technisch gezien niet leven? Het lief en leed van de vampiers wekt uiteindelijk weinig meer op dan schouderophalen – Daybreakers weet het genre geen nieuw leven in te blazen.

Black Dynamite
Fantastic Mr. Fox

1 Comment

  1. Deze film is zeker een bijzondere in het vampierengenre, persoonlijk vond ik hem erg verfrissend en leuk, maar de meningen zijn sterk verdeeld om mij heen.
    Het einde kon iets meer ruimte gebruiken.

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*