De helaasheid der dingen

Jaar: 2009
Land: België/Nederland
Regie: Felix van Groeningen
Score: ★★★★☆
 

We kwamen goed beslagen ten ijs toen we laat op de avond De helaasheid der dingen opzetten. Eva, Jaap en ik hadden het boek gelezen, Gijs had de film al een keer gezien. Waar ik dan normaliter scherts dat het boek toch beter was begin ik daar nu niet mee. Immers, we hadden een wreed goeie ambiance voor het zien van deze tragische zuipfilm.

Van tragiek was dan wellicht geen sprake, maar met drie verschillende wodka’s al achter de kiezen plus een bierassortiment met daarin frisse weizeners, straffere speciaalbieren uit lang vervlogen dagen en schandalig prijzig koffiebier was de warming-up voor De helaasheid der dingen op correcte wijze ten uitvoer gebracht. Een korte tijdrit van om en nabij 50 kilometer over verschillende pittige cols, om in de termen van het boek te spreken.

Tijd om die twee dan toch met elkaar te vergelijken. Wat allereerst opviel was het verschil in sfeer. Het boek was komisch tragisch, de film tragisch komisch. In die volgorde. Verder hadden Eva, Jaap en ik onszelf rijk gerekend toen Gijs na een uur en twaalf minuten verklapte dat de film pas op de helft was. Toen nog geen half uur later de aftiteling in beeld verscheen voelden wij ons bestolen van tal van scènes die wij ons nog uit het boek herinnerden.

 

Ook de keuze om de namen van vrijwel alle personages te veranderen was verwarrend. Het leidde tot veel discussie en speculaties over wie nu eigenlijk wie was. Uiteindelijk had waarschijnlijk Gijs, zonder voorkennis van het boek, hier het meest last van. Bezijden deze punten niets dan lof voor een geslaagde boekverfilming.

Günther Strobbe dan wel Dimitri Verhulst groeit samen met zijn pa en drie nonkels op in voor kinderen suboptimale omstandigheden. Zijn familie geeft enkel om zuipen, vechten en vrouwen en dat levert tal van mooie plaatjes op. ’t Is alleen jammer dat het nergens heen gaat met die jonge jongen met matje, versleten trui en kapotte vélo. Ik was blij dat ik niet meer studeerde en de Tour de France uit De helaasheid der dingen niet hoefde te reconstrueren. Gijs en Jaap waren geïnspireerd.

Clerks
Kick-Ass

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*