Delicatessen

Jaar: 1991
Land: Frankrijk
Regie: Marc Caro en Jean-Pierre Jeunet
Score: ★★½☆☆
 

Franse komedies komen op mij altijd zo, je ne sais quoi, amateuristisch over. Het beste voorbeeld uit Delicatessen betreft de vrijscène: terwijl de slager – niet bepaald de meest subtiele persoon uit deze film – van bil gaat op zijn oude bed met piepende veren worden in het hele huis activiteiten in hetzelfde ritme uitgevoerd. Fietsbanden oppompen, het plafond schilderen, breien en de mat uitkloppen, het gaat allemaal steeds sneller en eindigt in slapstick.

Bij kleuters zou ik iets dergelijks manipulatief spel noemen: het ‘doen om het doen’, gewoon omdat het er zo leuk uitziet. Kleuters blijven de kraan maar open en dicht draaien vanwege de waterstraal die er zo grappig telkens uitspuit; regisseurs Caro en Jeunet vinden het op en neer bewegen van een verfroller net zo hilarisch en gaan hier even lang mee door.

Later komt dan meestal de fase van het thematisch rollenspel. Hier komt Delicatessen gelukkig ook nog aan toe, maar het duurt niet lang of de kijker begint zich af te vragen of we hier niet stiekem met een Balkanklucht van doen hebben. Mensen, mensen, wat een drukte. De vrijdagavond na een lange week van studeren en stage lopen was duidelijk een verkeerd moment voor deze film.

 

Wat wil je ook met zo’n verhaal? Frankrijk verkeert in een tijd van diepgaande recessie, waarin honger de werklozen tot wanhoop drijft. Hoogstwaarschijnlijk is de penarie het gevolg van de een of andere oorlog met een vleugje post-apocalyptisch denken, hoewel de film dezelfde oubollige sfeer ademt als de thuisdecors in Le fabuleux destin d’Amélie Poulain of de eerder door mij besproken tekenfilm Les triplettes de Belleville.

Nu ben ik geen fan van de Franse keuken, maar zodra de bewoners (stuk voor stuk karikaturen) van het grote huis waarin Delicatessen zich afspeelt die keuken van wat pit voorzien door er zo nu en dan een kannibalistisch feestje van te maken, wordt het allemaal een stuk interessanter. Geen smerige horror maar wel bizarre humor, want Delicatessen is niet eens een beetje eng.

De vreemde grappen pakken soms goed uit, maar de film kent ook mindere momenten. Iets meer diepgang in het kat-en-muis-spel had geen kwaad gekund. Delicatessen is een aparte komedie, maar apart alleen is niet genoeg. Hopelijk is de nieuwe film met hoofdpersoon Pinon met de veelbelovende titel Ze film over de hele linie komischer. Want dat moet een komedie toch in de eerste plaats zijn.

Seom
C'est arrivé près de chez vous

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*