Donnie Brasco

Jaar: 1997
Land: Verenigde Staten van Amerika
Regie: Mike Newell
Score: ★★½☆☆
 

Echt veel films met Johnny Depp die Eva niet gezien heeft zijn er niet, maar Donnie Brasco wist de dans lang te ontspringen. Terecht, want dit is een hybride van twee van de meest verfoeilijke filmgenres: een waargebeurde maffiafilm. Voor waargebeurde dingen heb ik mijn eigen leven en aan pastapipo’s heb ik een broertje dood. Met het risico nu als nukkige PVV-stemmer te klinken die zich bedreigd voelt door corrupte staten als Italië (toegegeven, de maffia komt wel eens bedreigend uit de hoek), durf ik hier best te verkondigen dat ik weinig op heb met die mal pratende machomannetjes met hun haardos vol glijmiddel.

Hoewel ze in Donnie Brasco nog net geen roze polo’s aan hebben, zijn ze ook hier niet verder te vertrouwen dan je ze kunt gooien. Met de in New York werkende Italianen valt geen zinnig gesprek te voeren en de enige goede invloed die ze op Donnie (Johnny) hebben, is dat hij eindelijk zijn snor afscheert. Slechte karaktertrekjes die Donnie overneemt zijn onder andere het slaan van zijn vrouw, het in elkaar trimmen van spleetogen en in mootjes zagen van slachtoffers.

Als ik dan nog even vermeld dat ik van Al Pacino ook niet bepaald gek ben, kan ik nu rustig verder gaan met vertellen dat Donnie Brasco nog best een aardige film is. Zonde dat vooraf al lang duidelijk is waar het verhaal heen gaat. Natuurlijk loopt alles met een sisser af, want als undercoveragent Joe Pistone de rol van Donnie minder indrukwekkend had gespeeld, had de maffia hem vast een poepje laten ruiken. Natuurlijk loopt de spanning steeds verder op en laat Donnie zich meeslepen in het gezellige familiegebeuren. Dat de boeven onraad ruiken en het op een zeker moment mis moet lopen kan niet uitblijven.

 

Donnies baantje bij de FBI houdt in dat hij infiltreert in een maffiafamilie in New York. De spaghettivreters hebben zo hun reserves, maar een paar klapjes uitdelen en een Porsche afpakken zorgen ervoor dat Lefty Ruggiero (Pacino) hem wel eens mee wil nemen naar het clubhuis. Donnie leert snel en door aan vuurwapens gerelateerde omstandigheden vinden er wat verschuivingen in de hiërarchie binnen de familie plaats.

Donnie beweegt zich in steeds hogere kringen en voor hij het weet zit hij op een grote boot in Miami en wordt hij officieel tot één van de vrienden van de pastapipo’s benoemd. Da’s niks om trots op te zijn, vindt zijn vrouw, maar wat weet zij nou helemaal? Ze weet niet eens waar ze de cornflakes op moet bergen. Donnie weet inmiddels dat je echte vrienden alleen maar krijgt door er zelf één te zijn, maar aangezien we dat al wisten leren we verdomd weinig van Donnie Brasco. Behalve dan dat er iemand in speelt die veel op Maarten lijkt.

Sounds Like
Волкодав из рода Серых Псов

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*