Dream Cruise

Jaar: 2007
Land: Verenigde Staten van Amerika/Japan
Regie: Norio Tsuruta
Score: ★★☆☆☆
 

Snel! Noem drie bekende griezelfilms van Norio Tsuruta! Mij lukte het niet. Sinds wanneer is Tsuruta een van de grootmeesters van het genre? Misschien sinds Ringu 0: Bâsudei, of anders na Kakashi, waarvan ik de videoband in mijn collectie blijk te hebben, maar die bijzonder weinig indruk op me gemaakt moet hebben. Het is moeilijk te zeggen.

Wat we wel met zekerheid vast kunnen stellen is sinds wanneer Tsuruta géén meester van de horror meer is, want dat is zonder twijfel sinds Dream Cruise. Abominabel wil ik de film niet noemen, maar een voldoende voor dit werkje kan ik onmogelijk goedpraten. Er wordt slecht geacteerd, het verhaal komt ongeïnspireerd over en de clou kunnen we al vanaf de eerste minuut aan zien komen. Er vanuit gaand dat geen verstandig mens de film na het lezen van deze recensie nog gaat zien: dood jongetje redt door schuldgevoel getergde, oudere broer.

Eind goed, al goed – en zo voelde het ook daadwerkelijk na het zien van Dream Cruise. Wat een opluchting dat ik kon gaan slapen en niet meer naar deze flauwekul hoefde te kijken. Wat ooit zo vernieuwend was, is verworden tot kant-en-klaar consumptieproduct waar McDonald’s jaloers op mag zijn. De J-horror bood ooit vertier in de vorm van Ringu en Honogurai mizu no soko kara, om er een paar te noemen, maar laat vandaag de dag weinig meer zien dan een herhaling van zetten.

 

Deze keer is Jack Miller (Daniel Gillies) aan de beurt om dode mensen te zien. Tsja, dan had ie z’n jongere broertje maar niet op zo’n knullige wijze moeten laten verdrinken. Jack is dan ook niet de meest handige man, zoals blijkt uit de manier waarop hij bijlen en ander gereedschap hanteert. De stoethaspel brengt met zijn geklungel minnares Yuri behoorlijk in gevaar. Uiteindelijk moet iemand die allang tot visvoer is verworden de zaakjes opknappen.

De op de zenuwen werkende onhandigheid van Daniel “Ik speel alleen in vervelende films” Gillies diende op de filmset zo te zien als inspiratiebron voor andere acteurs, cameramensen en regisseur. Al werden de overledenen nog zo natuurgetrouw uit andere Japanse horrorfilms gekopieerd, het doet hier allemaal erg amateuristisch aan. Nu maar hopen dat Dream Cruise de minste was uit de nieuwe serie Masters of Horror.

Futuresport
The Black Cat

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*