Dreams in the Witch-House

Jaar: 2005
Land: Verenigde Staten van Amerika
Regie: Stuart Gordon
Score: ★★★★☆
 

Het werk van schrijver H.P. Lovecraft wordt gedomineerd door een alomtegenwoordig kwaad dat het leven van de mens in een wurgende greep houdt. Vaak is het onzichtbaar, maar het is er altijd. Nee, Lovecraft had het niet over kinderen, maar na de eerste dag van het nieuwe schooljaar hier in het noorden leek Dreams in the Witch-House me een passende film om de dag mee af te sluiten.

Lovecraft – vind daar maar eens een boek van in een van de Drentse bibliotheken. Wat mij van ‘s mans literatuur wist te bereiken kwam via uitgeprinte verhalen, één enkel boek en talloze horrorfilms die stukjes en beetjes uit zijn oeuvre plukten. Met name zijn Necronomicon, het boek van de doden, speelt een prominente rol in The Evil Dead en diens sequels, maar ook het op Lovecrafts werk gestoelde In the Mouth of Madness en The Thing maakten lang geleden diepe indruk op mij.

Nu is het de lezer van mijn website wellicht opgevallen dat de films uit de Masters of Horror serie de middenmoot tot nu toe slechts zelden ontstegen. Alleen Cigarette Burns scoorde aardig, maar dat had dan ook een aardig verhaal. Nou, Dreams of the Witch-House heeft natuurlijk ook een goed verhaal. Het is tenslotte van Lovecraft!

 

Moederskindje Lovecraft was zelden tevreden met wat hij schreef, maar regisseur Stuart Gordon is een groot fan en heeft al aardig wat van zijn werk verfilmd. Persoonlijke favoriet: Re-Animator. Bij deze meneer hoopte ik daarom op een griezelige atmosfeer die aansloot bij de boeken. En die sfeer krijgen we, in het benauwende kamertje in een krakend oud huis in Massachusetts waar Walter Gilman in belandt.

Walter is natuurkundestudent aan de Miskatonic Universiteit (gaaf t-shirt!) te Arkham en bestudeert de mogelijkheid om van de ene dimensie naar de andere te reizen. Hij is niet de eerste die doorheeft hoe het truukje werkt, merkt hij na enkele afschrikwekkende nachtelijke bezoekjes.

Ok, de rat met menselijk gezicht was mij net wat teveel van het goede, maar dat soort flauwekul hoort er bij een getrouwe adaptatie van boek naar film bij. Dreams in the Witch-House zit vol met Lovecraftiaanse pareltjes: het macabere Necronomicon, geluiden ‘van de andere kant’, krankzinnigheid, fanatieke religieuzen en kindertjes die geofferd worden. Misschien had de goede man het dan toch niet zo op kinderen.

Ghost Dog
Jenifer

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*