Drieluik deel I – The Return of the Biochemistry Students

Zondag kon ik even bijkomen van de drukte van afgelopen week, maar de herstelperiode bleek van korte duur. Voor de zoveelste keer natgeregend kwam ik maandagmiddag al rond half één op het Zoologisch Station terug, tegelijkertijd met de tweede lading biochemiestudenten. Ik kreeg al snel het gevoel dat ik in het ootje was genomen toen de vorige groep me vertelde dat hun klasgenoten veel saaier waren. Al bij de lunch zaten ze aan het bier, want de maandag was om uit te rusten van de twee lange uren tussen Bucureşti en Sinaia. Waarschijnlijk kenden de leraren hun studenten al wel een beetje, want hen werd een preventief uitgaansverbod opgelegd. Dit in tegenstelling tot vorige week en toen was alles toch (redelijk) binnen de perken gebleven.

Omgaan met preventief uitgaansverbod (JS)

Dan zit er natuurlijk maar één ding op: zelf een disco bouwen. De radio die was meegebracht kon heel hard en in plaats van manele werd er nu vooral house en techno gedraaid. Dansende mensen op de tafels in de eetzaal, flessen wijn die op de grond kapotvallen, Roemenen die wederom weinig nodig hadden om dronken te worden. En stiekem blijven hopen dat ze morgen wel uit mochten gaan. Da’s toch mooi, dat de mensen hier zelfs in de meest hopeloze situaties de moed niet opgeven.

Deze groep was dus wat uitgelatener en daarom moest ik nu op de eerste avond al een meisje duidelijk maken dat niet geschoten dan wel altijd mis is, maar dat ik als het ware een anti-cupido’s pijlen kogelvrij vest aanhad. Maar dan met andere woorden, want ze sprak nauwelijks Engels. Bovendien heette ze niet simpelweg Alina ofzo, maar iets dat als Madi klonk waarvan ik niet weet of je het zo schrift, en dat was mij te vergezocht.

Voor we de eetzaal tot een disco omtoverden hadden ze me nog en nieuw kaartspel geleerd, een soort ezelen. De winnaar moest een straf voor de verliezer bedenken, waardoor ik na het eerste potje met mijn kont bewegingen moest maken alsof ik cijfers op de muur schreef. Toen snapte ik het spelletje en al valsspelend met Laurentiu verloor ik daarna niet meer. Bovendien won ik wel geregeld, wat me al snel de bijnaam ‘tace şi face’ opleverde: hij die zwijgt, maar doet. Oftewel het lijkt een brave jongen, maar houd ‘m in de gaten. Ik herinnerde me namelijk nog enkele spelletjes uit onze introductie en al snel schoten bij elke vervelende opdracht de ogen naar mij, in de veronderstelling dat ik weer de schuldige achter dit idee was. Al was dat lang niet altijd zo, toch zat de helft van de studenten vurig te hopen dat ik weer eens zou verliezen.

Ik overleefde het spel en de wijn echter zonder problemen, want die werden voor dinsdag bewaard. Van Dan moest ik de salamanders van mijn experiment namelijk om zeep helpen. Het idee van de proef was dacht ik om te bekijken of de beestjes meer eitjes leggen wanneer ze met een bepaald hormoon worden behandeld. Als ze meer eieren produceren zou je het hormoon aan bedreigde amfibieënsoorten in gevangenschap toe kunnen dienen, zodat je er wat sneller meer van hebt. Maar gelegde eitjes is volgens mij toch heel iets anders dan het aantal dat zich nog in de ovaria bevindt. Eieren die er niet uitkomen zullen nooit nieuwe salamanders worden, dus wat is het nut om hiervoor achttien dieren te vermoorden?

De mist trok op. Alles werd helder. (JS)

Alle wetenschappers zijn gewoon eikels. Door elk stukje natuur te analyseren, je blind te staren op elk detail, verliest diezelfde natuur al haar magie. Door dat waar ik zo van hou te bestuderen raak ik er juist verder van verwijderd, heb ik de afgelopen jaren gemerkt. Gelukkig ben ik er over een jaar (hopelijk) vanaf, en dan kan ik iets nuttigs gaan doen. Maar zover is het nog niet, en daarom liep ik dinsdagochtend treurig door een regenstorm (in de bergen sneeuwde het zelfs – belachelijk) om in ieder geval de gevangen mannetjes in veiligheid te brengen, voor er een reden bedacht kon worden om ook deze diertjes van kant te maken. Gelukkig hoefde ik daarna niet naar een leeg gebouw terug te keren en kon ik bij de studenten in de vorm van spelletjes en drank wat afleiding vinden.

Drieluik deel II - The Invasion of the Dutch People (with a Bus)
Miercuri este ziua de vodca în Olanda!

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*