Edward Scissorhands

Jaar: 1990
Land: Verenigde Staten van Amerika
Regie: Tim Burton
Score: ★★★½☆
 

Johhny Depp kwam op tv, dus Eva was niet te houden. Omdat ik Eva de laatste dagen niet veel gezien had schoof ik graag aan. Edward Scissorhands had ik al veel langer niet gezien, maar ik meende me te herinneren dat het een hele aardige film was. Kan ook haast niet anders wanneer Burton en Depp (Charlie and the Chocolate Factory, Sleepy Hollow) samenwerken.

Eva had Edward Scissorhands nóg langer niet gezien en wist dat de film vroeger realistisch op haar overkwam. Ha! Lief, naïef meisje. Wat jammer dat ik tegenwoordig de naïeveling ben en mijn vriendinnetje daar vaak handig gebruik van maakt, maar nu mocht ik een keer lachen.

In Edward Scissorhands wonen alle (roddelzieke) Amerikanen in pastelkleurige doorsneewoningen die alleen op basis van hun kleur van elkaar te onderscheiden zijn. Datzelfde geldt voor hun spuuglelijke auto’s. Tamelijk merkwaardig dat het gotische kasteel bovenop de heuvel naast de zonnige woonwijk de inwoners, die weliswaar niet verder kijken dan hun straat lang is, niet eerder is opgevallen.

 

In dit kasteel woont Edward moederziel alleen sinds het overlijden van de gekke geleerde die hem vrij naar Frankenstein tot leven heeft gewekt. Echt zelfstandig is hij niet, met zijn scharen in plaats van handen. Dat merkt de familie die hem liefdevol opneemt snel genoeg.

Het idee van een wereldvreemde freak in een truttig, burgerlijk milieu wordt door Burton leuk vormgegeven, maar van veel spanning en verrassingen is in Edward Scissorhands geen sprake. Het geheel verzandt in een schaamteloze tearjerker die bol staat van de adolescentenproblematiek. Erg sneu voor Edward dat hij niet goed ligt bij de meisjes, maar met dergelijke thematiek smaakt Edward Scissorhands wat mij betreft als oude wijn in nieuwe kruiken. Mooie kruiken, dat wel.

The Omen
Zombie vs. Ninja

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*