El laberinto del fauno

Jaar: 2006
Land: Mexico/Spanje/Verenigde Staten van Amerika
Regie: Guillermo del Toro
Score: ★★★★½
 

Als je ‘s middags naar de film wilt, dan draait er niet bijster veel. Hooguit tekenfilms, films uit het nasynchroniseergenre omdat het publiek nog niet kan lezen en sprookjes. El laberinto del fauno behoorde tot de laatste categorie. Mooi zo, want ik hou wel van sprookjes. En dit was nog een gewelddadig, bloederig sprookje ook, waarvan ik veel verwachtte.

Dat kwam niet doordat Pan’s Labyrinth, zoals El laberinto del fauno buiten de Spaanstalige landen te boek staat, zo hoog staat aangeschreven. De film viel liefst 52 maal in de prijzen en werd door Jan en alleman de hemel ingeprezen. Nu heb ik een gezonde aversie tegen films die in de Oscars vallen. De smaak van de grote gemene deler dicteert dat veelal eerder middelmatige films met de eer aan de haal gaan. Maar da’s een heel ander verhaal.

Om kort te gaan, ik had al lang in mijn kop dat ik El laberinto del fauno wilde zien en liet me door niets of niemand van de wijs brengen. Gelukkig maar, want ze hadden allemaal gelijk, voor de verandering. Na El espinazo del diablo levert Del Toro weer een intrigerende film af waarin hij zich verontwaardigt over het in de Spaanse Burgeroorlog gedane onrecht. En al begeeft hij zich met al het bovennatuurlijke ditmaal meer op sprookjes- dan op griezelvlak, het is minstens zo beklemmend wat we zien.

 

Ofelia wordt door haar moeder uit de stad meegenomen om bij haar nieuwe vader te gaan wonen. Bepaald geen lieverdje, want kapitein Vidals lievelingswapens tijdens de burgeroorlog zijn de hamer, nijptang en andere martelwerktuigen. Het is dan ook weinig verwonderlijk dat Ofelia liever buiten in het labyrint speelt dan capitán Vidal bij zijn dagelijkse werkzaamheden voor de voeten te lopen.

Met beschietingen tussen het fascistische regime en de in bossen en bergen verschanst zittende rebellen op de achtergrond verzeilt het jonge meisje in een sprookjeswereld waarin veel van haar verwacht wordt. Net als ‘vader’ krijgt ze bevelen van hogerhand en ook hier leidt dat tot gevaarlijke situaties. Situaties gespeend van enige vorm van humor, net als heel El laberinto del fauno. Daar hou ik niet zo van, en ik ben ook al wars van oorlogsfilms. Dat een film dan toch zo’n overweldigende indruk maakt komt maar zelden voor.

Population 436
Ali G Indahouse

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*