Elling

Jaar: 2001
Land: Noorwegen
Regie: Petter Næss
Score: ★★★★☆
 

Ooit had ik Elling al eens gekregen, maar in een niet ondertitelde versie. Hoeveel True Norwegian Black Metal ik ook heb geluisterd, mijn Noors is nog niet zo goed dat ik een film in die taal zomaar kan volgen. Al was het maar omdat woorden als ‘vriend’ en ‘sociaal werker’ niet in het vocabulaire van eerdergenoemde metalbands voorkomen.

Nu dan toch een ondertitelde versie van deze lieve film en bij een tweede kijkpoging werkte ook Ilva mee. Elling gaat over de wereldvreemde, gelijknamige man die tot zijn veertigste alleen met zijn moeder heeft gewoond. Alleen in de meest extreme definitie van het woord, want in al die jaren heeft hij nauwelijks voet buiten huis gezet. Tot uiteindelijk moederlief komt te overlijden.

Wildvreemde mannen menen ineens zich met zijn leven te moeten bemoeien, terwijl hij anderen nooit lastig heeft gevallen. Waarom laten ze hem niet in die kleine, veilige klerenkast zitten? Elling wordt meegenomen naar een instelling waar hij zijn kamer deelt met een andere, enorme veertiger. Kjell Bjarne is niet de slimste en kan alleen aan eten en het verliezen van zijn maagdelijkheid denken.

 

Na verloop van tijd acht de Noorse regering de tijd rijp beide mannen terug te laten keren in de maatschappij. Elling en Kjell Bjarne krijgen een appartement in het centrum van Oslo. Weg is de geborgenheid van de instelling die Elling onderdak en voedsel verschafte. En waarom moet hij nu in een restaurant met sociaal werker Paul Åsli vieren dat ze zo’n mooi appartement hebben gekregen? Waar slaat dat op? Zoiets vier je toch in dat mooie appartement?

Het appartement wordt de nieuwe verstopplek van Elling, die Kjell Bjarne alle boodschappen laat doen. Langzaam, beetje bij beetje behaalt Elling kleine overwinningen op zichzelf. Hij zet, samen met Kjell Bjarne, voet buiten de deur. Hij durft Paul te bellen. En ook Kjell Bjarne vindt aansluiting bij de maatschappij. Het gaat allemaal met een slakkengang en Elling laat op ontroerende wijze zien hoe de onbeholpen stumpers alles wat zo normaal lijkt moeten leren.

Keer op keer dreigt het mis te gaan en lang blijft Elling vrezen dat ze teruggestuurd zullen worden naar de instelling, hoeveel hij ook van zijn nieuwe appartement en de aanwezigheid van de grote Kjell Bjarne houdt. Gelukkig is Elling een feelgood verhaal waarin aan het eind van de film ook nog een gezonde dochter wordt geboren en iedereen in extase is. Nou, dan kun je het bij mij op dit moment niet verkeerd doen. Ik ben trots op Elling en Kjell Bjarne.

Брат
Jackass Number Two

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*