Evil Ed

Jaar: 1997
Land: Zweden
Regie: Anders Jacobsson
Score: ★★★½☆
 

Films uit Scandinavië raken de laatste tijd meer en meer in trek in ons land. Bijna iedereen kent Festen en Fucking Åmål wel, maar dat de Scandinaviërs ook in het horrorgenre hun mannetje staan is bij slechts weinigen bekend. Getuige het resultaat beschikte de Zweedse regisseur Anders Jacobson nauwelijks over financiële middelen, maar hij weet er vaak op briljante manier voor te zorgen dat de gebrekkige acteerprestaties van zijn – veelal langharige – vrienden en een heel arsenaal aan Zweedse soapacteurs (Gert Fylking, Cecilia Ljung, Dan Malmer, Kim Sulocki, Estelle Milburne, Therèse Malmer, Kelly Tainton) juist een meerwaarde voor de film vormen.

Jacobson blijkt een veelbelovend jong talent te zijn met originele ideeën (een vrouw die verkracht wordt door een bever, waarna haar hoofd er door een bazooka wordt afgeschoten – om maar een voorbeeld te geven), waarvan we in de toekomst hopelijk nog meer zullen vernemen. De kauwgumbellenblazende Zweedse blondines verlenen Evil Ed de status van een heuse crowd-pleaser.

In het begin van het verhaal is Ed (een glansrol van Johan Rudebeck) eigenlijk nog helemaal niet zo’n kwaaie kerel. Ed houdt van klassieke Zweedse dramafilms, die hij voor zijn werk monteert en restaureert. Doordat we met Ed meekijken naar een oude zwart/wit opname laat Jacobson knap zien hoe de filmcultuur zich in zijn land heeft ontwikkeld.

De hierop volgende scène laat zien hoe een andere monteur helemaal is doorgedraaid en stukken film in razernij stuk knipt. De deur is gebarricadeerd, en wanneer zijn baas tenslotte naar binnen weet te stormen, haalt de mentaal verwarde man een handgranaat tevoorschijn. “You are fired!” brult de woedende baas nadat de werknemer in talloze stukjes over hem heen is gespat.

De twee voorgaande scènes, die in eerste instantie helemaal niets met elkaar van doen lijken te hebben, worden bijeen gebracht wanneer we zien dat Ed bij de filmbaas (Olof Rhodin) terechtkomt. Ed is overgeplaatst en moet vanaf nu horrorfilms monteren. Arme Ed! Onze rustige hoofdpersoon verafschuwt geweld, maar om zijn baan te behouden stemt hij toch toe. Deze keus pakt helaas verkeerd uit. Ed kan de helse beelden van vrouwen die verontwaardigd duidelijk maken dat ze hun zojuist afgehakte ledematen nog lang niet beu waren niet verkroppen.

Na het zien van Loose Limbs 7 draait Ed volledig door. De scheidslijn tussen fictie en realiteit is voor de voorheen zo braaf ogende man totaal verdwenen, wat uitmondt in een orgie van bloed en geweld. Pas wanneer alle personen die dergelijke wansmaak een warm hart toedragen vermoord zullen zijn, kunnen we een verbeterde wereld tegemoet zien, zo oordeelt (de nu wel ‘Evil’) Ed.

Een heel wapenarsenaal wordt tevoorschijn getoverd, en de film culmineert in een eindscène waarin Ed het op brutale wijze opneemt tegen een heel peloton ‘special forces’. Als duidelijk teken aan de wand wat voor verderfelijke invloed horrorfilms op onze maatschappij kunnen hebben, laat Jacobson een zwaargewonde Ed zegevierend uit het gevecht tevoorschijn komen.

Een koerier van horrorfilms weet Ed tenslotte aan zijn eind te brengen, maar niet voordat zijn vriendin door metalen staven is doorboord. Een einde waarbij je niet weet of je opgelucht of treurig moet zijn, maar dat zeker aanzet tot nadenken.

Samen gelukkig
Dark Prince: the true story of Dracula

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*