Fargo

Jaar: 1996
Land: Verenigd Koninkrijk/Verenigde Staten van Amerika
Regie: Joel en Ethan Coen
Score: ★★★★☆
 

Frappant dat één van de minder Zweeds ogende rollen in Fargo door een Zweed vertolkt wordt. In de Amerikaanse staat Minnesota wonen veel Zweden. Dat wist ik al. Al klinkt het gek; van American football steek je heel wat op. De Minnesota Vikings hebben niet voor niets voor die naam gekozen. In de bittere koude die in Fargo in beeld wordt gebracht lopen dan ook heel wat types die behoorlijk Zweeds aandoen rond.

Waarschijnlijk zal dit voor de Amerikanen een reden zijn om eens extra hard te lachen om de film. Moet je ze toch eens komisch horen praten, die Minnesotiërs, of hoe inwoners van Minnesota in goed Nederlands dan ook genoemd mogen worden. Niet dat een dergelijke steek onder de gordel richting deze noordelijke staat nodig is om Fargo entertainend te houden, want de wrange situaties waarin de gehele cast belandt zijn op zichzelf grappig genoeg.

Alle agenten spreken Engels met een Zweedse tongval en reageren net zo droog op calamiteiten als bijvoorbeeld Zweedse agenten (Kopps). De sfeer lijkt in Minnesota een stuk relaxter te zijn dan in de rest van de Verenigde Staten. De Amerikaanse Zweden eten Zweedse gerechten en heten Lundegaard en Gustafson. Maar alleen blonde boef Gaear Grimsrud is dus een echte Zweed. In ‘t echt heet ie trouwens Peter Stromare.

 

Gaear is bepaald geen subtiele boef. Samen met Carl, die beter een beroep had kunnen leren, wordt hij door Jerry Lundegaard ingehuurd om diens eigen vrouw te ontvoeren. Jerry heeft schulden maar heeft een waterdicht plan bedacht om één miljoen dollar te verdienen. Zijn schoonvader zal het geld namelijk wel ophoesten als zijn dochter ontvoerd blijkt te zijn.

Met competente boeven zou er wellicht nog enigszins wat van het plan dat alras helemaal niet waterdicht blijkt te zijn terecht zijn gekomen, maar Carl en Gaear maken er regelrecht een potje van. Het wordt allemaal van kwaad tot erger en er komt pas een eind aan de criminele wanprestaties wanneer de zevende dode gevallen is. Dan mag je jezelf als bedenker van een waterdicht plan toch eventjes op de kruin krabben en is een moment van zelfreflectie wel op zijn plaats.

Uit bovenstaande valt misschien af te leiden dat het een komische film is, maar de klassificaties ‘thriller’ en ‘misdaad’ zijn meer op hun plaats. Immers, Fargo is gebaseerd op waargebeurde feiten, en dat zijn grappenfilms meestal niet. Wel zijn dat soort films vaak slaapverwekkend en een teken dat de regisseur zelf niets kon verzinnen, maar ik moet toegeven dat de gebroeders Coen van Fargo een zeer onderhoudende film hebben gemaakt. Yah!

Darwin's Nightmare
Ragnarök komt!

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*