Father’s Day

Jaar: 2011
Land: Verenigde Staten van Amerika/Canada
Regie: Adam Brooks, Jeremy Gillespie, Matthew Kennedy, Steven Kostanski en Conor Sweeney
Score: ★★★★☆
 

Het was wel even schrikken toen we het logo van Troma in beeld zagen verschijnen. Het pulplabel staat bekend om zijn veelbelovende trailers en dito titels (ik noem Teenage Catgirls in Heat, Hot Wax Zombies on Wheels, Surf Nazis Must Die en Maniac Nurses Find Ecstacy), om de verwachtingen vervolgens keer op keer niet waar te kunnen maken. Twee minuten no-budget nonsens is leuk, anderhalf uur niet meer.

De aanhouder wint blijkbaar, want Tromabaas Lloyd Kaufman (in een dubbelrol als God en de Duivel) levert hier voor een schamele $10.000 een bijzonder amusante film af. En dat met een verhaal waar de meeste B-filmers hun neus voor op zouden halen. In Father’s Day heeft de seriemoordenaar het namelijk niet op jonge sletjes voorzien, maar op vaders. Om de heren op leeftijd eerst te verkrachten alvorens ze op gruwelijke wijze om het leven te brengen.

Die verkrachtingsscènes hadden best wat minder grafisch in beeld gebracht mogen worden, vonden Wybren en ik – niet alleen als betrokken vaders, maar ook als voorvechters van de goede smaak. Gelukkig dat er na het gepomp tussen harige mannenbillen, terwijl bloed en ingewanden in het rond vliegen, ook heel wat vrouwelijk naakt te bewonderen is in Father’s Day. Maar er is meer dan een stripper met kettingzaag nodig om de wanstaltige Chris Fuchman aan banden te leggen.

 

De eenogige Ahab had hem ooit bijna, twaalf jaar geleden. Nu leeft hij teruggetrokkenvin een hutje in een land hier ver, ver vandaan. Met dit als enige aanwijzing reist Father John Sullivan op goed geluk de hele wereld over om Ahab tenslotte aan te treffen tussen zijn smakelijke en giftige bessen en bomen waar hij siroop uit tapt. “Maar dit zijn geen esdoorns,” weet de priester. Waar de hel maakt Ahab zijn siroop dan van?

Zonde dat Ahab prima siroop laat fermenteren om opnieuw achter Fuchman aan te gaan. En ook zonde dat de film Star Raiders helemaal niet blijkt te bestaan. Father’s Day wil lijken op een film die in de jaren ’80 rechtstreeks van tv is opgenomen, met later op de avond nog science fiction die je haren te berde doet rijzen en softporno op de buis, en slaagt daar wonderwel in. Dat Ahab de seriemoordenaar toch weer opspoort – en vooral hoe – is verre van zonde. Wat een prachtpulp. En wat een soundtrack!

Iron Sky
Ravenous

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*