G.O.R.A.

Jaar: 2004
Land: Turkije
Regie: Ömer Faruk Sorak
Score: ★★★☆☆
 

Het is niet te hopen dat de manier waarop scenarioschrijver Cem Yilmaz buitenaardse beschavingen weergeeft een metafoor is voor hoe Turkije zijn buitenland beschouwt. Alles wat niet Turks is trekt in G.O.R.A. namelijk als een carnaval van in homo-erotische pakjes gehesen nitwits aan ons voorbij. Met uitzondering van de knoflookworstbomen dan; een teken dat de Turken toch nog een beetje goede hoop koesteren wat betreft de kosmos.

Als G.O.R.A. ergens in uitblinkt, dan is het wel in banaliteit. Hoewel het verhaal zich in ruimteschepen en op verre, verrassend Aardse planeten afspeelt en de film daarmee officieel als science fiction te boek staat, willen Sorak en Yilmaz vooral scoren met grappen over Turken die robots anaal mishandelen. Toch zijn de special effects voor een Turkse film soms verbazingwekkend goed, al gaat dit compliment zeker niet voor alle decors op.

Die flauwe grappen vormen nog geen reden om Turkije niet tot de EU toe te laten, maar het schaamteloos parodiëren van films als Star Wars en The Matrix gaat wel erg ver. De finale met de heilige stenen uit The Fifth Element is zelfs letterlijk gekopieerd, zij het dat deze hier halverwege de met ruim twee uur monsterlijk lange grollenparade komt. Hoofdpersoon Arif (Yilmaz) is met zijn gladde, vette haren en dun snorretje echter een stuk leuker dan Bruce Willis, al hecht hij misschien iets teveel waarde aan het element ‘hout’.

 

Het idee van een Turkse sci-fi film is verfrissend en levert enkele mooi uitgewerkte contradicties op. Zo gaan de Turken ervan uit dat mobiele telefoons waarvan beloofd wordt dat ze overal bereik hebben ook daadwerkelijk overal bereik hebben. Dat stelt Arif, op aarde een tapijtverkoper en charlatan, in staat zijn zaakjes zelfs vanaf de verre planeet Gora te regelen. Ook zijn sigaretten en zonnebloempitten heeft hij niet thuis gelaten tijdens zijn ontvoering. En waar Amerikaanse Dollars in het heelal niet eens als pleepapier gebruikt worden is de Turkse Lira een graag geziene munt.

De Engelse ondertiteling had duidelijk moeite het snel geratelde Turks bij te houden en daarmee zijn waarschijnlijk een hoop grappen in de vertaling verloren gegaan. Toch is G.O.R.A. een aanrader voor liefhebbers van vreemde, minder serieuze sci-fi (denk bijvoorbeeld aan (T)Raumschiff Surprise: Episode I of de serie Red Dwarf) en Oost-Europese kluchten. Vergeet Bollywood maar; Turkije laat ons de toekomst zien!

Calvaire
Osmosis Jones

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*