Hostel

Jaar: 2005
Land: Verenigde Staten van Amerika
Regie: Eli Roth
Score: ★★★☆☆
 

Een tijdje terug kreeg ik een mail waarin mij duidelijk werd gemaakt dat niet alle Tsjechen even gecharmeerd waren van mijn reisverhalen. Ze zouden te beledigend zijn – en daar kan ik ze eigenlijk moeilijk ongelijk in geven. De Slowaken hadden minder moeite met mijn niet altijd lovende verhalen over hun land, maar ook zij trekken ergens een grens. Met Hostel zijn ze bepaald niet gelukkig.

Het idee is goed: in plaats van in de door hen gezochte hoerenkast belanden drie op seks beluste backpackers (twee Amerikanen en een IJslander) op een plaats waar tegen betaling gemarteld wordt. Rijkelui op zoek naar de ultieme kick kunnen hun zieke verlangens botvieren op buitgemaakte slachtoffers – meestal toeristen als Paxton, Josh en Oli.

Een origineel uitgangspunt als dit doet een misselijkmakende film verwachten die Saw met gemak achter zich laat en zich in ziekheid mag meten met The Devil’s Rejects en Ilsa, She Wolf of the SS, om maar een paar films te noemen waarover wat te lezen valt op mijn site. Helaas maakt één goed idee nog geen goede film en wordt het potentieel niet waargemaakt.

 

Eli Roth is nog nooit in Slowakije geweest. Komischerwijs koos hij ervoor Hostel in Tsjechië op te nemen. Wordt daar even een mooie poets gebakken voor buurland Slowakije. Niet alleen hoorden Rudolf, Joost en ik de mutsen achter ons in de bioscoop oreren dat ze echt nooit op vakantie wilden in Slowakije; het was ook nog eens de schuld van het daar toch al niet zo geliefde Tsjechië!

Het maakt allemaal niets uit, want Hostel hoeft niet waarheidsgetrouw over te komen. Neem het Amsterdam waar louter Duits wordt gesproken. Duits, Nederlands, Slowaaks – allemaal één pot nat voor de xenofobe Amerikanen die lekker willen huiveren bij de gedachte dat dit soort praktijken nu eenmaal heel goed mogelijk zouden kunnen zijn in Europa.

Toch was Hostel een leuke film om met vrienden en bier in de bioscoop te bekijken. De martelscènes laten weliswaar te wensen over en zijn niet half zo gruwelijk als ik op voorhand verwachtte, maar er zaten me een hoop borsten in de film. Eigenlijk ging Rudolf net tijdens dat kleine moment waarop er geen borsten te zien waren naar het toilet. Goeie timing, Rudolf. Met een halve film borsten en een halve film horror heeft Roth een goede poging tot onderhoudend geheel ondernomen, maar we moeten het allemaal niet te serieus nemen.

Tideland
Броненосец Потёмкин

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*