Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull

Jaar: 2008
Land: Verenigde Staten van Amerika
Regie: Steven Spielberg
Score: ★★★☆☆
 

Stel je voor: door toedoen van een regiment schietgrage Russen en een verraderlijke vriend die ineens triple-agent, of gewoon gemeen blijkt te zijn, ben je ineens op een testlocatie van het Amerikaanse leger beland. Je kent dat wel: van die afgezette stukken woestijn in Nevada waar ze hele dorpen hebben nagebouwd om er atoombommen op te gooien. Hoe geraak je daar als de wiedeweerga weer weg?

Indiana Jones weet daar het antwoord op: in een koelkast! Ik heb al veel belachelijke films gezien, veel daarvan ook belachelijk bedoeld en van mindere goden dan George Lucas en Steven Spielberg, maar nog nooit heb ik iemand in een koelkast zien ontsnappen. Koelkasten staan bekend als over het algemeen tamelijk weinig mobiele objecten, maar daar heeft Indiana Jones geen boodschap aan.

De kracht van de explosie die het metalen geval honderden meters lanceert is maar één van de vele, overwegend ongeloofwaardige actiescènes in de spektakelfilm Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull. Het was maar goed dat Eva en ik er wat te drinken bij hadden – een lekkere Gull, hier op de boot naar de Færöer. Ons schip deinde op de woeste golven van de Atlantische Oceaan; op het scherm werd Harrison Ford alle kanten op geslingerd door de vuisten van zijn Russische opponenten.

 

Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull lijkt wel een best of compilatie te zijn van de voorgaande drie Indiana Jones films. Achtervolgingen met motoren en oude auto’s, verborgen tempels in de jungle, snode buitenlanders, griezelige insecten en fonkelende schatten. We hebben het allemaal al eens (of meermaals) gezien. Op de aliens na dan. Want we zijn tenslotte in Nevada – Area 51.

De behoorlijk grijze Indiana Jones raakt daar namelijk op het spoor van de kristallen schedel van een buitenaards wezen. Niet geheel vrijwillig, maar de MacGyver onder de professoren is alle Russen en landverraders te slim af in zijn zoektocht naar het legendarische El Dorado, wapens met ongehoorde mogelijkheden en interdimensionale poorten. Het gaat maar door, die avonturen – net als onze boot. Dankzij Indiana Jones hebben we ons toch weer twee uur niet verveeld. Nog vijftien uur varen en we zijn er.

Je moest eens weten hoe ze Eiði uitspreken
Midgetgolf met dodelijke ernst

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*