Into the Woods

Jaar: 2014
Land: Verenigde Staten van Amerika/Verenigd Koninkrijk/Canada
Regie: Rob Marshall
Score: ★★★½☆

itw1“Vind je dit echt leuk?” vroeg Eva verbaasd. Ja! Er zouden veel meer films moeten beginnen met een liedje dat twintig minuten duurt. Of een duet hebben van twee prinsen die hun overhemden openrukken, water naar elkaar schoppen en zingen over “Agony, woe and despair!” En heksen en boze stiefzusters in potsierlijke jurken – een musical kan toch eigenlijk niet zonder?

Into the Woods is een curieuze sprookjesmedley waarbij het lang gissen blijft welke doelgroep de makers nu precies in gedachten hadden. Kleine kinderen die zich graag achter een groot kussen verstoppen wanneer Roodkapje kennismaakt met de excentrieke Mr. Wolf (een schmierende Johnny Depp)? Nee, dan zouden er waarschijnlijk geen tenen worden afgehakt. Voor de allerkleinsten is de film met een speelduur van ruim twee uur bovendien wat aan de lange kant.

Horrorfans wellicht? De heks op de filmposter en de dreigende bossen hinten misschien in deze richting, maar voor horror zijn de liedjes te talrijk en de prinsen te nichterig. Into the Woods is trouwens in zo’n mate gedisneyficeerd dat er wel meer doelgroepen voor zullen bedanken. Na anderhalf uur had Robert het door: “Voor slimme veertien- tot zeventienjarigen, geloof ik.”

itw1Roodkapje, Assepoester en Sjaak (van de bonenstaak) hebben allemaal zaken af te handelen in het bos. Het bos waar ook Raponsje woont. Stuk voor stuk sprookjesvedetten die in Into the Woods net wat eigenwijzer zijn dan we ze kennen. Voeg daar nog een heks, een reserveprins en heel veel liedjes aan toe en het verhaal wordt sowieso wat eigenwijzer en onderhoudender dan we gewend zijn.

Maar dan is het na ruim een uur het wel zo’n beetje klaar met de sprookjes. En de frivole liedjes. Op zich prima, maar dan moeten we nog drie kwartier en blijkt dat Into the Woods een tweeluik is dat ons wil leren dat het niet bepaald meevalt om kinderen op te voeden. Dat wist ik al lang. Ik zou die van mij af en toe ook best in een torenkamertje op willen sluiten.

The Greasy Strangler
Regression

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*