K-PAX

Jaar: 2001
Land: Verenigde Staten van Amerika/Duitsland
Regie: Iain Softley
Score: ★★½☆☆
 

Ik had nog nooit gehoord van de dramafilm K-PAX, maar hoofdrolspelers Kevin Spacey en Jeff Bridges deden wel een belletje rinkelen. Het zou hier wel om een een Hollywoodsof gaan, vermoedde ik, die na weinig succes in de bioscopen nu tot tv veroordeeld was op de dinsdagavond – minst benijdenswaardige der doordeweekse avonden.

Eva vond het verhaal over een psychiatrisch patiënt die denkt dat hij van een verre planeet afkomstig is interessant genoeg om er anderhalf uur van onze tijd aan te besteden. Zoals gezegd, het was dinsdagavond dus veel meer was er niet te zien op de buis.

Ondanks de onacceptabele dosis emoties die men de kijker wil doen ondergaan is K-PAX nog best te pruimen. Lang doet de film aan als een feel-good versie van One Flew over the Cuckoo’s Nest, al gaat deze vergelijking wel erg scheef daar lichtgewicht K-PAX eigenlijk niet in één regel met deze film genoemd zou mogen worden.

 

K-PAX gaat namelijk geen moment echt de diepte in en beperkt zich tot de dialogen tussen K-PAXiër Prot en behandelend arts Mark. De rest van de cast mag opdraven in de hoop dat de kijker af en toe een traantje wegpinkt (ontroering troef bij het zien van zoveel gekken in het gezellige gesticht), of gewoon omdat ze een noodzakelijk kwaad zijn (Mark heeft een vrouw en kinderen).

Hoewel de clou vrij aardig gevonden is blijft K-PAX ook dan nog oppervlakkig. Voor eerdere onwaarschijnlijkheden wist men blijkbaar geen afdoende verklaring te bedenken, waarna een stevige portie onrecht maar ook voorbeeldige Amerikaanse rechtsdienders deze tearjerker dan maar af moesten ronden. Echte gekken zijn interessanter, Eva.

Eight-Legged Freaks
Kaidan

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*