Кавказский пленник

Jaar: 1996
Land: Rusland/Kazachstan
Regie: Sergei Bodrov
Score: ★★★★☆
 

Wat een boel Russische en Kazachstaanse films de laatste tijd. Nomad was niet de beste film van Sergei Bodrov, maar gelukkig bleek Кавказский пленник (Kavkazskiy plennik/Prisoner of the Caucasus) ook van hem te zijn, met zoon Sergei Bodrov junior in de hoofdrol. Diens film Брат (Brat; eveneens door vader geregisseerd en binnenkort als recensie op mijn website) behoort nog altijd tot mijn favorieten. Zonde dat hij in 2002 in Noord-Ossetië om het leven is gekomen.

De Kaukasus is nu eenmaal een spannend gebied. Of je nou gletsjers beklimt in Noord-Ossetië, jezelf in boevenstreek Svaneti waagt of filmt in Dagestan, het is er nooit saai. De gehele crew van Кавказский пленник werd gegijzeld, terwijl ze op een kilometer of dertig van het strijdtoneel tussen Russen en Tsjetsjenen aan het filmen waren. En dat ondanks bodyguards in de vorm van lokale moslimterroristen. Da’s nog eens een toepasselijke filmtitel.

Een door Russen gefilmd verhaal over de problematiek in de noordelijke Kaukasus – dat is op zijn minst interessant. Ik had vrouwonvriendelijke moslimextremisten verwacht en heldhaftige militairen die de rust in het gebied pogen te herstellen, maar niets van dit alles. De Russen zijn schietgrage dronkenlappen die hun woord niet houden en laffe moorden begaan. Vergevingsgezindheid is aan beide zijden in het conflict dungezaaid, en als er al eens iemand een ander vergeeft, breekt hem dit later op.

 

Het konvooi van Vanya Zhilin en Sacha Kostylin loopt in een hinderlaag tijdens een patrouille. De twee soldaten zijn de enige overlevenden aan Russische zijde en worden meegenomen naar een sfeervol gefilmd Tsjetsjeens dorpje, waar iedereen mooie mutsen draagt. Ook in de zomer. Abdul Murat wil de twee ruilen voor zijn gevangen genomen zoon, maar ja, die Russische bureaucratie hè? Het wederzijds wantrouwen is te groot om succesvol te kunnen onderhandelen en bovendien, hoeveel is het leven van een jonge dienstplichtige nou helemaal waard?

Hoe verder de film vordert, hoe moedelozer de situatie wordt. Een oplossing is dan, net als in het echt, allang niet meer in zicht. Geen wanhopige moeder of Tsjetsjeen die tot samenwerking bereid is vermag de oorlog voerende stijfkoppen op andere gedachten te brengen. Intussen willen de dorpelingen dat Abdul zich van zijn gasten ontdoet. Laat ze zichzelf nuttig maken door een mijnenveld in te lopen. Zelfs bij elkaar vinden Vanya en Sacha geen steun – daarvoor zijn ze te verschillend. Er zijn namelijk ook Russen die helemaal geen oorlog willen.

Тени забытых предков
Be Kind Rewind

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*