Knightriders

Jaar: 1981
Land: Verenigde Staten van Amerika
Regie: George A. Romero
Score: ★★★★☆
 

George A. Romero (Night of the Living Dead, Dawn of the Dead, Day of the Dead, Land of the Dead, Diary of the Dead, Survival of the Dead) bewijst dat er leven na de dood is met een film die eerder hersenloos vermaak biedt dan stukjes hersenen die tussen de rottende kiezen van zombies vast komen te zitten. Net als vorige week (Odd Thomas) was de hoeveelheid research waarmee ik het wekelijkse filmavondje voorbereidde minimaal. Maar kom op – wat wil een mens nog meer dan ridders op motoren?

Nadeel van mijn minder dan degelijke voorbereiding was deze keer dat Knightriders een slordige tweeëneenhalf uur bleek te duren. Nu is de maandagavond elke week weer een hoogtepunt waar we allemaal al vanaf maandagmorgen naar uitkijken, maar in combinatie met voor een doordeweekse dag schandalige hoeveelheden bier en wodka is een lange zit als deze dan wat veel van het goede. Van het goede ja, want kom op – wat wil een mens nog meer dan ridders op motoren?

Borsten, zo meent Romero en die krijgen we binnen dertig seconden in beeld. Het duurde dan ook niet lang of de stemming zat er weer goed in, te meer daar de huiskamer met zes filmafficionado’s rijk gevuld was. Daarna kon het ridderspektakel in alle hevigheid beginnen en waren de stunts niet van de lucht. Voor de vele stuntmannen moeten de opnames van Knightriders bepaald geen pretje zijn geweest.

 

Gehuld in zware, gietijzeren harnassen bestijgen de ridders van Koning Billy hun ronkende motoren om elkaar met geprepareerde lansen te lijf te gaan. Af en toe worden zwaard en goedendag erbij gehaald; mannen in strakke rode maillots en een mondharmonica spelende huisarts/magiër zorgen voor een kleurrijke omlijsting van het geheel. Het obese Amerikaanse publiek gaat uit het dak. Tot de politie zich ermee bemoeit.

Het lijkt gedaan met de onbezorgde, vrijblijvende levensstijl van Billy’s clubje wanneer hij voor zijn idealen opstaat en in de gevangenis belandt. Het rondreizende circus valt uiteen in twee kampen, met de charmante en opschepperige Morgan (Tom Savini) als leider van een op meer geld en media-aandacht beluste groep. Romero neemt er de tijd voor, maar uiteindelijk besluiten beide partijen dat er meer overeenkomsten zijn dan verschillen, want zeg nou zelf – wat wil een mens nog meer dan ridders op motoren?

Whisky Galore!
Á köldum klaka

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*