La casa muda

Jaar: 2010
Land: Uruguay
Regie: Gustavo Hernández
Score: ★½☆☆☆
 

Hier volgt een waarschuwing: laat je niet foppen door deze marketingtruc. Nee, ik heb het niet over ‘gebaseerd op waargebeurde feiten’. La casa muda (The Silent House) is de allereerste Uruguayaanse horrorfilm. Dat is voldoende om mijn nieuwsgierigheid te wekken. Onterecht, want de film is niet zo zeer slecht – hij slaat gewoon nergens op.

Helemaal nergens. Ja, op die waargebeurde feiten na dan, misschien. Laura en haar vader Wilson zijn van plan een huis op te knappen, maar dat loopt op niets uit. Ik pak ook regelmatig dingen op en dan blijkt het op niet uit te lopen – waargebeurd feit nummer één. En Wybren was, net als Laura, ook wel eens een sleutel verloren. Waargebeurd feit nummer twee.

La casa muda begint als de zoveelste spookhuisfilm, met naast de locatie twee andere interessante gegevens: de hele film heeft maar $ 6.000 gekost – wat mogelijkerwijs een fortuin is in Uruguay – en lijkt in één doorlopend shot gefilmd te zijn. Toch kunnen liefhebbers van dit soort technische snufjes beter Running Time met Bruce Campbell nog eens kijken. Stukken beter, en geen complete onzin.

 

Goed, La casa muda begint dus als een afgezaagde, maar wel nieuwsgierig makende griezelfilm. Laura en Wilson zitten opgesloten (waarom?) in een oud en weinig stabiel huis met dichtgetimmerde ramen en unheimische, vergeelde foto’s aan de muren. Het gestommel op de tot verboden terrein bestempelde eerste verdiping is wellicht nog verontrustender. Prompt ligt Wilson met een doorgesneden keel op de vloer en raakt Laura in paniek.

Wanneer na ruim drie kwartier blijkt dat Laura zelf de boosdoener is en pa’s kornuit Nestor ook een kopje kleiner maakt, vraag je je toch af waar al het voorgaande dan op sloeg. Geen enkele scène valt nog langer te rijmen met deze weliswaar verrassende, maar ook volkomen onlogische plotwending. De makers zelf wisten het toen ook niet meer, wat erin resulteert dat na de aftiteling nog een flink stuk film volgt, met daarna nog maar eens een aftiteling.

My Winnipeg
Ezels

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*