Land of the Dead

Jaar: 2005
Land: Canada/Frankrijk/Verenigde Staten van Amerika
Regie: George A. Romero
Score: ★★★★½
 

Zombiefilms zijn bijna nooit goed. Toegegeven, Romero’s Night of the Living Dead (1968) was geniaal. Een sinistere film in zwart/wit vol claustrofobische momenten, die bij een gelegenheidsvertoning in Nijmegen enkele jaren geleden een volle zaal trok. Romero’s Dawn of the Dead (1978) was ook prachtig. Het tweede deel van de beroemde zombietrilogie was al even traag als de opmars der zombies zelf.

In 1985 rondde Romero zijn trilogie af met Day of the Dead. Dat het gedrag van zombies door wetenschappers werd bestudeerd was aardig; dat de levende lijken in staat waren bepaalde handelingen aan te leren was een interessant gegeven waar helaas te weinig mee gedaan werd. Publiekslieveling Bub de zombie kon de film niet helemaal redden: fans van Romero (daartoe zou iedereen gerekend moeten worden na het uitkomen van Land of the Dead) koesterden de film zoals oudere broers altijd voor hun jongere broertjes opkomen, maar een meesterwerk was het niet.

Heel veel verwachtte ik dan ook niet van het vierde deel van Romero’s zombietrilogie. Tellen is blijkbaar niet het sterkste punt van de beste man en haast had ie duidelijk ook niet. Maar dat wisten we al van de voorgaande drie films. Zevenendertig (ik schrijf het bewust voluit) jaar na zijn eersteling en twintig jaar na Day of the Dead is de evolutie der zombies voltooid. Tenminste, de film zou een waardig slot zijn van de belevenissen van de ondoden die inmiddels de hele wereld bevolken. Laat ze nu maar lekker rusten, Romero!

 

Ondanks dat zombiefilms een bepaald publiek trekken (onze buren in de bioscoop waren ontzettende eikels) en zelfs de meest verstokte fan zoiets gehad moet hebben van “Ja zeg… nóu hoeft het niet meer!” verliet ik de zaal als een gelukkig man. Dankjewel meneer Romero dat je toch nog een film hebt gemaakt! Dankjewel voor deze schitterende ontknoping van je evolutieleer wat betreft zombies! Dankjewel voor deze geslaagde mix van een post-apocalyptische maatschappij à la Escape from New York en de immer doordenderende zombie-stoomwals die met een onzombische haasje-over-sprong vanaf Dawn of the Dead deel drie reduceert tot deel tweeëneenhalf en van Land of the Dead het ware derde deel van de trilogie maakt!

Mijn excuses als het laatste wat ingewikkeld overkomt, maar ik had onmogelijk kunnen bevroeden dat ik in zulk een gelukzalige roes zou geraken van een film waar ik gewoon een bioscoopkaartje voor kon kopen. Ik heb dit jaar al heel wat zombiefilms gezien (zeven, om exact te zijn), maar dat er een echt ouderwets goeie tussen zou zitten had ik niet gedacht toen ik aan het schrijven van filmrecensies begon. Voor alle liefhebbers van goede films die tegen het openrijten van buiken kunnen.

Altrimenti ci Arrabbiamo
Stacy: Attack of the Schoolgirl Zombies

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*