Le dernier trappeur

Jaar: 2004
Land: Frankrijk/Canada/Zwitserland/Duitsland/Italië
Regie: Nicolas Vanier
Score: ★★☆☆☆
 

Volgens mij was dit stiekem een promofilmpje van het VVV-kantoor van de Yukon. Anderhalf uur lang bergen, dalen, vlaktes, wilde rivieren en een nagenoeg compleet gebrek aan menselijke bevolking. Alleen Norman Winther woont nog in de Yukon en hij jaagt er op bevers. Wat krijg ik een zin in reizen bij het zien van die uitgestrekte natuur – al zal dat over een maand wel tegenvallen in de Kleine Landen van Europa.

Le dernier trappeur (The Last Trapper) is ontzettend mooi en daarmee uiteraard nog geen goeie film. Zo is het misschien geen verrassing dat een man met een nog eenzamer beroep dan postbode af en toe wat stijfjes overkomt. Ik heb het niet over zijn baard die vol ijspegels hangt of zijn stugge jas wanneer hij weer eens in een wak is gedonderd, maar Norman is gewoon meer een natuurmens dan een joviale kerel die eens aan komt om een praatje te maken.

Ja, die natuur. Daar raakt Norman niet over uitgepraat. Bij wijze van spreken dan. Hij houdt van de natuur, maar ziet het nog niet gebeuren dat de natuur het ook zonder de mens wel rooit. Het is onze godgegeven taak om harige beestjes de nek om te draaien om hun pels in Dawson City te verkopen, legt Norman, toch tamelijk serieus, uit. Want hoe zouden die dieren overleven als hun harige velletjes niet in de grote zak van deze laatste pelsjager zouden verdwijnen?

 

De titel geeft het al een beetje aan: veel pelsjagers zijn er niet meer in Canada. En als er niet veel pelsjagers meer in Canada rondlopen, dan zal het in landen als Luxemburg of de Malediven wel niet veel anders zijn, is mijn gok. Hoe moet dat nu verder met de natuur? Norman houdt van alle dieren, of het nu bevers, elanden, lynxen of vissen (technisch gesproken geen pelsdieren) zijn. Maar als Norman straks een echte baan zoekt in de stad (nou ja, stad – als de stoep van hout is noem ik het geen stad) is het einde verhaal voor de natuur.

In de in Le dernier trappeur geëtaleerde denkwijze kan ik me niet helemaal vinden, maar de beelden zijn adembenemend. Deze film had van mij zo door Discovery uitgezonden mogen worden. We zien hoe je van boomstammen een blokhut moet maken, hoe je honden leert een slee te trekken, hoe je harige diertjes vangt en hoe je een bevroren meer niet moet oversteken. Schitterend allemaal en ik denk dan ook dat ik deze film snel aan Rudolf terug moet geven. De Yukon kan intussen worden toegevoegd aan mijn to-do lijstje.

Život je čudo
Basket Case 2

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*