Le Vélo de Ghislain Lambert

Jaar: 2001
Land: Frankrijk/België
Regie: Philippe Harel
Score: ★★★½☆
 

Prachtig, zoals die Belgen zichzelf te kijk kunnen zetten. Wat een zelfspot om zo nuchter met de nationale sport om te gaan. Renner na renner bekent doping te hebben gebruikt en de Tour de France maakt zware tijden door in een desperate poging geloofwaardig te blijven. Wie neemt het wielrennen nu nog serieus? De Belgen natuurlijk, maar dat neemt niet weg dat ze midden in de Tour doodleuk een tragikomische film over een mislukte fietser met verboden middeltjes uitzenden.

Of zouden ze Le Vélo de Ghislain Lambert zien als een ode aan al die renners met (net) niet genoeg talent die toch stug doorzetten om hun dromen te verwezenlijken? De sport maakt meer kapot dan ze lief is, maar het wielrennen blijft – tegen beter weten in – een magische aantrekkingskracht op ze uitoefenen. De Belgen kunnen moeilijk anders dan toegeven.

Ghislain Lambert is geen held, maar dat zijn we van Benoît Poelvoorde wel gewend (C’est arrivé près de chez vous, Podium). Op school dacht hij altijd maar aan één ding: trainen. Maar een kampioen is hij niet en zal hij ook nooit worden. Als knecht in de equipe van Magicrème rijdt hij in elke kermiskoers, maar zonder succes. Ghislain is nieuw, heeft geen geweldige benen en is bovendien naïef – pas als zijn ploeggenoten hem aan wat homeopathische middeltjes helpen vindt hij zijn draai in het peloton.

 

De wereld van het cyclisme bestaat uit afzien, jezelf wegcijferen voor de kopman, barre weersomstandigheden en niet wegkomen met dopinggebruik terwijl andere, minder eerlijke personen, dat wel lukt. Ghislains droom loopt uit op een deceptie. Tot hij in de Tour de France niet langer hoeft te rijden voor anderen, maar zijn ploeggenoten hèm gaan helpen.

Niet op de manier die de arme renner vooraf voor ogen had, want Ghislain is niet meer dan een speelbal van zijn sponsor. Een televisiestation brengt beelden van de harde, zinloze strijd achterin de rit, waar renners vechten om in de koers te blijven en morgen opnieuw te mogen starten. Wie daar rijdt weten we. Het hele team moet Ghislain helpen om elke dag binnen de tijdslimiet te arriveren, opdat de naam van de sponsor zo vaak mogelijk in beeld komt.

Ghislain wint niet en moet zijn inspanningen vaak met schaafwonden en een bloedend aangelaat bekopen. De sport keert hem haar rug toe, maar Ghislains liefde voor het wielrennen is onvoorwaardelijk. Het is veel makkelijker de renner van Magicrème sympathiek te vinden dan de coureurs die we elke dag in de Tour voorbij zien flitsen. Chapeau voor een sportfilm op niet-Amerikaanse leest.

De grønne slagtere
Fararishtay kifti rost

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*