Мать

Jaar: 1989
Land: Italië/Sovjetunie
Regie: Gleb Panfilov
Score: ★★★½☆
 

Ja, maar zo kan het dus ook. Films waarin wordt afgerekend met het communistische verleden, al dan niet op de lachers gericht, zijn de nieuwste trend in Oost-Europa. Het verbaasde mij dan ook toen ik er na afloop achter kwam dat Мать (Mat / Mother) uit de nadagen en niet, zoals ik verwacht had, uit de bloeiperiode van de Sovjetunie stamde. Lang leve het arbeidersvolk, roept Panfilov in een tijd waarin reikhalzend naar het kapitalisme werd uitgekeken.

Misschien is de boodschap eerder ‘Hoed u voor het kapitalisme!’, want helemaal vergeten hebben de Russen de periode vóór het communisme niet – al moest hiervoor wel een boek van Maxim Gorky uit de kast getrokken worden. Gorky schreef zijn verhaal over een gepijnigde moeder in de jaren vlak voor de Russische Revolutie. Vreemd genoeg in het kapitalistische Amerika, maar dat terzijde.

Fabrieksarbeiders werkten twaalf tot veertien uur per dag, de omstandigheden in de zware industrie waren erbarmelijk en de enige uitweg werd gevonden in wodka, liefst met liters tegelijk. De arbeiders moesten zich maar eens verenigen. Weg met de alleenheerschappij! Weg met de tsaar! En dan lijkt dat communisme in eerste instantie zo kwaad nog niet.

 

Inna Churikova, die de titelrol in Мать voor rekening neemt, heeft het er zwaar mee. Als haar vent dronken thuis komt heeft hij nog net tijd om haar een pak slaag te geven en te roepen dat hij wil eten, voor hij na een dutje weer terug moet naar de fabriek. Zelfs hun jonge zoon Pavel werkt al lange dagen in de donkere metaalfabriek. Dat hij zo’n revolutie wel een goed idee vindt, maakt het leven ook niet eenvoudiger voor zijn moeder.

Panfilov neemt de tijd in zijn ruim drie uur durende Мать. Met het gebruik van kleuren is hij een stuk zuiniger (laat je niet foppen door de foto’s, want de film is gewoon in kleur). Die combinatie levert bepaald geen flitsende film op. Мать was te laat om het verval van de Sovjetunie een halt toe te roepen en is met de huidige trend vast geen populaire film in Oost-Europa, maar het is interessant de zaken eens met andere ogen te bekijken.

Black Death
Amintiri din epoca de aur

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*