Meek’s Cutoff

Jaar: 2010
Land: Verenigde Staten van Amerika
Regie: Kelly Reichardt
Score: ★½☆☆☆
 

Als je ooit een indiaan zou vinden, wat zou je dan met hem doen? Daarover liepen bij ons de meningen uiteen en Eva wilde zelfs helemaal niet vertellen wat ze met een indiaan zou doen. In de film Meek’s Cutoff vinden ze het ook een lastige vraag. Nu doodschieten, later doodschieten of laten gaan? Zelfs wanneer de aftiteling over het scherm rolt zijn de heren en vrouwen kolonisten er nog niet uit.

Meek’s Cutoff was volgens Robert een ideale film om de wekelijkse filmavond na de vakantieperiode weer uit de startblokken te krijgen. Ik vond het zelf eerder een valse start, maar was het met Robert eens dat het wel prettig was om rustig bij te kunnen praten zonder de film op pauze te hoeven zetten. De kans dat je een stukje essentiële informatie miste was nihil.

Gebaseerd op waargebeurde feiten, lazen we achteraf. Waren er echt kolonisten door het westen van de Verenigde Staten getrokken, en hadden die waarachtig dorst gehad en indianen gezien? Ze hadden beter kunnen schrijven ‘Sorry, in verband met een gebrek aan inspiratie gebaseerd op waargebeurde feiten.’ Voor mij was het in ieder geval de eerste western waarin een verkeersongeluk met een huifkar het onbetwiste hoogtepunt wat betreft de actie was.

 

Het is zogenaamd 1845. Stephen Meek begeleidt drie gezinnen westwaarts over de prairie, over het nog niet al te druk bereisde Oregon Trail. Meek beweert een snellere route over het Cascadegebergte te kennen, maar dat valt in de praktijk nogal tegen. Twee weken rijden zijn al gauw vijf weken and counting geworden en het water groeit hier niet aan de eveneens afwezige bomen. In de tussentijd maakt de kijker net zo veel mee als de reizigers in de van variatie gespeende omgeving.

Wanneer het gezelschap een indiaan tegen het lijf loopt die zich wel erg eenvoudig laat vangen dreigt het nog even spannend te worden. Regiseusse Reichardt draait de opborrelende spanning echter vakkundig de nek om door de roodhuid wat voor zich uit te laten mompelen en de kolonisten als mak vee achter hem aan te laten lopen. Tegen het eind weet ze het zelf ook niet meer en kunnen de kijkers, weer helemaal op de hoogte van elkaars wel en wee, zich verheugen op een volgende filmdate.

As Above, So Below
No point complaining

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*